Día do Seminario

O lema elixido para a campaña do Seminario deste ano é «Pai e irmán, como san Xosé». Quere reflectir como os sacerdotes, forxados na escola de Nazaret, baixo o coidado de san Xosé e a man providente de Deus, son enviados a coidar a vida de cada persoa, co corazón dun pai, sabendo que, ademais, cada un deles é o seu irmán.

San Xosé é patrón dos seminarios e pai dos seminaristas. Cada seminario, a semellanza do fogar de Nazaret, quere ser ese lugar onde se coide e faga crecer o don de Deus.

Poderíase dicir que san Xosé, como pai xudeu encargado da educación do seu fillo, foi “o primeiro formador” dun seminario. Por iso, aquel que coidou e forxou as mans e a persoa de Xesús é tamén pai dos seminaristas.

O ano pasado a Diocese de Lugo foi bendicida coa ordenación en xullo de dous presbíteros e en decembro dous diáconos. Este ano, se Deus quere, continuaranse celebrando os pasos no camiño vocacional dos seminaristas maiores. É unha ocasión para dar grazas a Deus polas súas vidas.

O Seminario, misión de todos

O Seminario é cousa de todos os días porque o Señor pode chamar en calquera momento, por iso debemos ter sempre presente a intención vocacional nas nosas oracións.

Ademais, xa nolo di a propio lema deste ano «O Seminario misión de todos», e podemos engadir «e de todos os días».

Hai un tema que me preocupa desde hai tempo, pero agora que estou na zona rural, moito máis. Refírome ao crecente despoboamento e o incumprimento da taxa de substitución xeracional que afecta a toda España e máis en concreto ao mundo rural. Isto tamén afecta ás vocacións sacerdotais, que distan moito tamén da substitución xeracional dos sacerdotes. Á mantenta disto no artigo “La tasa de reemplazo sacerdotal” explícase moi ben como está a situación en España.

Tanto para a substitución xeracional como para superar a crise de demográfica, non basta cunhas simples decisións políticas ou uns poucos euros de axuda por neno nado. Hai uns días xa mencionaba que se necesita un cambio moi profundo na mentalidade de todos. O mesmo podemos dicir das vocacións sacerdotais. Non se arranxa, como din algúns, coa abolición da norma do celibato. Noutras confesións cristiás non a teñen e tamén están escasos de vocacións.

Que uns pais teñan fillos e que uns mozos entreguen a súa vida ao sacerdocio é só cuestión de xenerosidade. Non depende de diñeiro nin doutras historias. Só trátase de xenerosidade e máis xenerosidade, de renunciar á miña eu persoal dun modo case absoluto, en favor dos demais.

O Seminario de Lugo

Pois segue vivo. Foron caendo moitos de España, sobre todo seminarios menores (onde os mozos estudan ESO e BAC), pero o de Lugo aí está. Cuns números moi xustos, do mesmo xeito que tamén sobrevive cuns números moi xustos o colexio da Fonsagrada e o Instituto, como me imaxino que tamén lles sucederá aos demais centros de ensino dos concellos limítrofes.

A axuda ao Seminario

Como o Seminario é misión de todos, a todos correspóndenos concretar toda a axuda que podamos achegar.

-O primeiro que podemos facer polo Seminario e as vocacións é orar. Orar «dono da mies para que envíe obreiros ao seu mies» como o mesmo dinos.

-En segundo lugar, está a axuda económica. Hai seminaristas que o necesitan e o Seminario é unha casa moi grande e ten moitos gastos. Ademais, do Seminario servímonos moitas veces todos os diocesanos ao longo do ano para reunións, conferencias, encontros etc.

-Por último, valorando o don da fe e os sacramentos que nos ofrece a Igrexa para a nosa salvación. Se a Eucaristía é importante para nós entón valoraremos o ministerio dos sacerdotes e sentirémonos próximos ao seminario e responsables de todo o que nel sucede.

Na web do Seminario podedes ver algo da súa realidade. Tamén vos convido a seguir a vida do Seminario nas redes sociais. É outra forma de estar preto.

Miguel Ángel Álvarez

Párroco da Fonsagrada

[Artigo orixinal]

Día do Seminario

Este ano o Día do Seminario celébrase baixo o lema “O Seminario, misión de todos”. Porque todos somos responsables da pastoral da chamada, de ser vehículo en mans de Deus para que outros poidan oír, sen medo a equivocarse, a misión concreta que Deus puxo nas súas mans. O sacerdocio é un ministerio indispensable na Igrexa. Deus chama aos seus sacerdotes en determinados contextos humanos e eclesiais que os marcarán e caracterizarán; e Deus mesmo envía a estes ministros ordenados ao servizo do Evanxeo do seu Fillo.

O domingo 17 de marzo de 20:15 h a 21:15h na Capela Maior do Seminario (acceso exterior desde o xardín da fachada principal) rézanse ante o Santísimo Sacramento as II Vésperas do domingo, cunha intención especial polas vocacións.

O luns 18 de marzo celébrase na Catedral a Vixilia PRO SEMINARIO (Adoración Nocturna).

[Materiais da Conferencia Episcopal]

Xubileu dos Seminaristas no Corpiño

O luns 19 de marzo, Solemnidade de San Xosé e día do Seminario, celebrouse no Santuario do Corpiño o Xubileu dos Seminaristas.
Ás 11:30 h eran recibidos na Carballeira do Santuario, os seminaristas e os seus formadores chegados de varias dioceses de Galicia, tanto dos Seminarios maiores como dos Seminarios menores; seguidamente o Reitor do Seminario de Lugo impartía a Bendición e iniciábase a procesión cara á Porta Santa.
Ás 12:00 h, comezaba a Eucaristía, que presidiu o Reitor dos seminarios de Lugo, David Varela Vázquez, que estivo acompañado polos formadores do propio Seminario; o Reitor, Formador e Director Espiritual do Seminario Maior de Ourense, o Formador do Seminario de Mondoñedo-Ferrol e o diácono José Antonio, quen, logo de ser ordenado o día anterior, tiña a súa primeira celebración como diácono no Corpiño. Pediuse especialmente polo aumento das vocacións, tan necesarias, e ao finalizar impartiuse a bendición a todos os presentes.

Día do Seminario

Xesús chamou a doce homes para que estivesen con El e para envialos a anunciar a boa nova do reino de Deus. Formounos durante varios anos, acolleunos na súa compañía, abriulles o corazón e foilles ensinando todo. Esa mesma historia repítese en cada mozo que entra no Seminario.

Neste Día do Seminario 2018 agradécese a Deus por todas aquelas persoas que puxo para que nos acompañen no noso camiño. Seguro que entre elas hai algún sacerdote. É tamén un día para ofrecer a nosa oración polos sacerdotes, agradecendo o don do seu ministerio e pedir polas vocacións sacerdotais

Como debe ser o acompañamento dos mozos no seu camiño:

Con disponibilidade para pasar tempo con eles, escoitar as súas historias, compartindo penas e alegrías.

Cunha mirada capaz de ver a profundidade do seu corazón sen resultar intruso ou ameazador; con discernimento.

Espertando o desexo, movendo ás persoas do que as ten bloqueadas ou das comodidades nas que descansan; facendo preguntas para as que non hai respostas preestablecidas.

Cunha comunidade cristiá que converta aos mozos en protagonistas, ofrecéndolles experiencias significativas de crecemento e de discernimento.

Con figuras de referencia: crentes que teñan unha clara identidade humana, unha sólida pertenza eclesial, calidade espiritual, paixón educativa e discernimento. Para que haxa figuras cribles, hai que formalas e sostelas, proporcionándolles tamén maiores competencias pedagóxicas.

[Información sobre o Seminario de Lugo]

A %d blogueros les gusta esto: