San Xosé Mª Díaz Sanjurjo, un santo con denominación de orixe

Sospeito que máis dun criticará esta especificación que fago da figura de san Xosé Mª Díaz Sanjurjo, en termos só correctamente aplicables a produtos da terra e do traballo dos homes.

A estimación dun produto vén avalada polo lugar da súa procedencia e pola calidade da man de obra que intervén na súa elaboración, de aí a denominación de orixe con que se etiquetan certos artigos de consumo.

A santidade non é produto do campo nin tampouco da industria humana, senón froito da graza de Deus. Con todo, moito ten que ver na santificación do home a achega dos humanos e a contorna ambiental en que estes se moven. Isto lévame a pensar que non debe ser un despropósito de vulto dicir de san Xosé de Suegos que é un santo con denominación de orixe.

Á súa santificación contribuíron grandemente a responsabilidade dos seus pais, os cales inculcaron aos seus fillos as virtudes que eles vivían, o  ambiente cristián do seu tempo e a coidada      formación espiritual que recibiu no noso Seminario de Lugo.

Por todo isto, non considero fóra de lugar o que estou a dicir. Sexa como sexa, acepto a crítica negativa que se me poida facer, se a expresión “un santo con denominación de orixe” contribúe a que os lucenses valoremos un pouco     máis a egrexia figura de san Xosé Mª Díaz Sanjurjo, ilustre fillo de Lugo, insigne polas súas virtudes e polo seu saber.

Cando por todos os medios procúranse promocionar outros valores da terra e dar a coñecer a outros fillos ilustres da nosa terra, é inexplicable que deixemos caer no esquecemento a persoas tan eminentes como o noso santo.

Lugo tivo moitos fillos ilustres. Non cito a ningún, para que non se me poida esquecer algún, pero entre eles, san Xosé Mª Díaz Sanjurjo brilla con luz propia pola súa ciencia e virtude: doutor en ambos os Dereitos, autor dun tratado de Dereito Natural, sacerdote dominico, misioneiro do Tonkín (hoxe Vietnam), bispo de Platea aos 30 anos e… mártir de Cristo aos 38. É un lucense que o deixou todo para darse totalmente a todos. Ben merece, coa nosa admiración, o noso aprecio e nosa estima, tamén o noso recoñecemento.

Xunto a san Xosé Mª, figuran tamén na lista de santos lucenses: san Capitón, primeiro bispo de Lugo; san Froilán e a súa nai, santa Froila, fillos da nosa cidade; san Rosendo, bispo de Mondoñedo, san Inocencio de Foz…

Á vista destes nomes, cabe afirmar, plaxiando o dito castelán, que se Ávila é “terra de cantos e de sabios”, Lugo o é “de nabos e de santos”. Os nabos de Lugo son os mellores do mundo e os santos lucenses o son coa santidade dos mellores fillos da Igrexa. Pero, ollo! que a lista non está pechada.

Mons. Indalecio Gómez Varela

Oración polo Sínodo sobre a mocidade

As Delegacións de Xuventude de España organizan unha cadea de oración polo Sínodo dos bispos sobre a xuventude. Con este motivo, o Sr. Bispo presidirá unha vixilia de oración na Catedral o día 25 de outubro ás 21 h. A ela están invitados representantes de parroquias, movementos, colexios relixiosos… A vixilia terá un carácter xuvenil sen perder a profundidade propia da oración, na que se pedirá polos froitos do Sínodo.

Domund. Cambia o mundo

 

Este é o lema do Domund deste ano que celebramos en outubro, co seu cénit o terceiro domingo do mes coa colecta en favor das misións.

Agora ben, o Domund non se centra exclusivamente en recoller unha serie de donativos -cada vez menor, por certo- en favor das misións. Nace ao amparo das Obras Misionais Pontificias (OMP), en concreto da Obra Propagación da Fe, fundada no século XIX por unha muller, Paulina Jaricot, quen decidiu crear unha rede de axuda ás misións para fomentar a colaboración con todas as Igrexas do mundo e as súas necesidades. Pío XI, en 1922, elevouna a categoría pontificia e púxoa baixo o seu amparo, facendo a toda a Igrexa partícipe de cáusaa misioneira.

O Domund deste ano é especial por dous motivos:

En setembro falecía Anastasio Gil, Director Nacional de OMP en España. Foi o artífice da renovación desta institución no noso país. A Igrexa española débelle moito a este home. Entre os seus logros estivo facer moito máis transparente a cuestión económica, conseguir unha cobertura legal e médica para os misioneiros, achegar as OMP a cada recuncho xeográfico de España, unir a todas as congregacións misioneiras, organizar unha profunda e seria formación misioneira… Anastasio Gil modernizou esta institución, para que o labor dos misioneiros sexa coñecido en toda a sociedade española e a Igrexa siga sosténdoa. Conseguiu que as OMP de España non sexan só unha institución ao servizo da misión, senón unha gran familia onde cada membro considérase responsable da misión, onde todos nos axudamos e animamos, unha familia que se alegra coas boas noticias e que chorou ante a morte do seu pai, porque iso é o que era Anastasio para todos os que formamos OMP.

Por outra banda, estamos na antesala do mes misioneiro proclamado polo Papa Francisco para outubro do ano que vén. Celebraranse os 100 anos da primeira encíclica enteiramente misioneira, a Maximum illud de Benedito XV. O propio Anastasio pediunos en xuño que preparemos desde agora este gran acontecemento para a Igrexa.

Benedito XV escribía a Maximum illud porque a constitución das distintas Obras Misionais, xurdidas ao longo do século XIX e XX, puñan de manifesto que non pode haber ningún cristián sen unha permanente preocupación polas misións. E pedía que se dese prioridade á oración, á esmola, á promoción de vocacións misioneiras nos seminarios e ao traballo das OMP. Cen anos despois, estas catro prioridades continúan sendo unha tarefa na nosa Igrexa, e debemos preguntarnos como podemos realizalas hoxe.

Domund. Cambia o mundo. Entre todos podemos cambiar o mundo. Para iso, debemos pór ás OMP nun lugar prioritario da pastoral da Igrexa e apoiar coa oración, a esmola e a promoción de vocacións misioneiras o labor dos misioneiros. Ese era o desexo de Anastasio Gil. Hoxe, desde o ceo, segue apoiando o labor das súas amadas OMP.

Jesús M. Santiago

Delegado de Misións da Diocese de Lugo

Pregón do DOMUND

O pregón do DOMUND terá lugar o 19 de outubro ás 20h na igrexa Santiago A Nova (Lugo). O encargado de pronuncialo é o xurista, historiador e escritor José Ramón Ónega, que naceu en Pol, e escribíu unha biografía do santo lucense José María Díaz Sanjurjo: un gallego en Vietnam.

 Participará o Coro Parroquial de San Francisco Xavier (Lugo), dirixido por Marcos Manuel Fernández Mosquera.

Ultreia Diocesana

O domingo 21 de outubro a partir das 11h terá lugar na Casa Diocesana de Exercicios a Ultreia diocesana de Cursiños de Cristiandade. O programa previsto é o seguinte:

  • 11h  Acollida
  • 11:30h Conferencia do párroco de San Francisco Xavier e Delegado de Apostolado Segrar, Jesús Ángel Fernández Aira
  • 12:30 h Diálogos
  • 13 h Eucaristía
  • 14 h  Comida a compartir que proporcionará a Casa Diocesana, previa demanda no teléfono 982 22 77 05 por importe de 13 €
  • 15: 30 h Asemblea
A %d blogueros les gusta esto: