Igrexa en saída e nova evanxelización

De entre os dons que nos regalou o Señor, destaca o seu Fillo Xesucristo, o noso redentor, e a Igrexa, continuadora da obra de Xesús, no mundo.

Á Igrexa pertencemos todos os bautizados, e nela todos somos iguais en dignidade, pero non todos iguais en responsabilidade. Todos somos responsables de continuar a obra de Xesús no mundo, non só a xerarquía, porque a responsabilidade non provén do posto que cada un ocupa na Igrexa, senón do carisma recibido e da capacidade que cada un ten para levalo a efecto.

Con todo, cabería distinguir como unha dobre apostolicidade, a das doce primeiras testemuñas, e os seus sucesores, os ministros ordenados; e a dos demais membros da Igrexa. Toda a Igrexa é ministerial; non só a clase sacerdotal, senón tamén os cristiáns laicos. Toda a Igrexa é diacónica, é servicial. Os ministerios non son unha caste clerical: son unha nomenclatura eclesiolóxica.

A participación na misión da Igrexa esténdese a todos os seus fillos e a todas as súas dimensións, pero, posto que a misión vén dimensionada polo carisma recibido, á clase clerical incumbe dun xeito preferente o deber de continuar a obra de Xesús no mundo.

Na súa misión, Xesús ten sempre presente dous referentes: a vontade do Pai, que o envía, e a liberación dos homes aos que foi enviado. E en función, do encargo recibido, exerceu o ministerio da palabra, do culto, da pastoral de comuñón, e a acción caritativa. Este é tamén o campo de acción ministerial dos sacerdotes, sen descoidar ningún deles. Con todo, penso que, nestes momentos, a súa atención preferente debe ser o ministerio da palabra, xa que hoxe o problema relixioso do mundo é problema de fe.

Por este motivo, sen descoidar ningún tipo de pastoral, hai que dar preferencia á pastoral misioneira ou de primeira evanxelización. Na primitiva Igrexa, o primeiro anuncio, o kerigma, provocaba simpatizantes ao seguimento de Cristo. Hoxe denunciamos talvez a inmoralidade do pobo, e anunciamos pouco a mensaxe salvadora do evanxeo. A nosa pastoral moralizante, de denuncia, provoca rexeitamento no denunciado, que non se considera amado, senón acusado. Deste xeito de actuar corríxenos Xesús na parábola do Fillo Pródigo: alí non existe denuncia, senón acollida por parte do pai.

Indalecio Gómez

Cóengo da Catedral

[Texto en castellano]

Xornada Mundial das Comunicacións Sociais

O domingo 16 de maio, Solemnidade da Ascensión do Señor, celébrase a Xornada Mundial das Comunicacións Sociais. Na Mensaxe escrita para a ocasión, o Papa Francisco inspírase na invitación de Xesús aos discípulos “Vide e veredes” (Xn 1,46), e insiste en «comunicar atopando ás persoas onde están e como son».

O Papa advirte que se corre o risco de contar a pandemia, do mesmo xeito que todas as crises, «só cos ollos do mundo máis rico», de levar unha «dobre contabilidade». O pontífice advirte do risco dunha información sempre igual, exhortando a ir «onde ninguén vai». Anima a porse en marcha con paixón e curiosidade, de saír «da cómoda presunción do xa coñecido».

[Subsidio litúrxico]

15 de maio, Día do mundo rural

Os Movementos Rurais Cristiáns, desde a súa opción por seguir a Xesucristo, apoiándose no Maxisterio Social da Igrexa, reflexiona sobre os valores rurais, como o da solidariedade, que neste momento difícil, ven como necesarios para poder acabar co COVID-19.

Desde o material preparado para a celebración deste día, ante un problema tan grande como é unha pandemia ínstase a non deixarse levar polo desánimo, senón ter en conta que sempre se atoparán camiños por onde traballar para paliar os problemas, e para que a vida sexa vivida desde un punto de vista máis humano e máis fraterno.

O domingo 16 ás 9:45 h o “Informativo Diocesano” que se emite en Cope Lugo está adicado a esta temática do mundo rural, sobre a que falan o sacerdote do Páramo, José Manuel Castro Alba e o Vicario de Coordinación Pastoral Luis Manuel Rodríguez.

[Manifesto]

Instituído o ministerio laical de catequista

Desde esta semana queda instituído o ministerio laical de catequista a través da carta apostólica en forma de “motu proprio” Antiquum ministerium do Papa Francisco, cuxo esquema é o seguinte:

1. “O ministerio de catequista atópase xa nos escritos do Novo Testamento”

2. “Recoñécese este servizo como unha expresión concreta do carisma persoal”

3. “Homes e mulleres animados por unha gran fe e auténticas testemuñas de santidade que, nalgúns casos, foron ademais fundadores de Igrexas e chegaron mesmo a dar a súa vida”

4. “O rico ensino do Concilio Vaticano II impulsa unha notable renovación da catequese”

5. “Fidelidade ao pasado e responsabilidade polo presente son as condicións indispensables para que a Igrexa poida levar a cabo a súa misión no mundo”

6. “O catequista é ao mesmo tempo testemuña da fe, mestre e mistagogo, acompañante e pedagogo que ensina en nome da Igrexa”

7. “O ministerio laical de catequista dá maior énfase ao compromiso misioneiro, sen caer en ningunha expresión de clericalización”

8. “Requírese que estean dispostos a exercer o ministerio onde sexa necesario, e animados por un verdadeiro entusiasmo apostólico”

[Ler carta apostólica do Papa]

Xornada Mundial da Educación Católica

O 13 de maio celébrase a Xornada Mundial da Educación Católica, promovida por institucións educativas católicas. Foi instituída no Congreso da OIEC – Office International de l’Enseignement Catholique (Brasília, 2002), para chamar a atención sobre a contribución que as institucións educativas poden ofrecer ao desenvolvemento global e á promoción dunha cultura de paz e fraternidade.

No contexto do Pacto global para a educación promovido polo Papa, a OIEC, relanza esta Xornada en colaboración con outras organizacións educativas.

O obxectivo da Xornada Mundial da Educación Católica é facer presente a educación católica na pregaria, agradecendo o compromiso dos educadores e buscando facer coñecer mellor a tarefa educativa tan importante que desenvolven as institucións católicas no mundo. Trátase de reflexionar, recoñecer e celebrar a educación católica como signo de esperanza.

A %d blogueros les gusta esto: