Apertura de Curso no Seminario e no Instituto Teolóxico Lucense

apertura-curso-seminario-copia

O venres 30 de setembro terá lugar a apertura solemne do Curso Académico 2016-2017 do Seminario Diocesano e do Instituto Teolóxico Lucense.

PROGRAMA

  • 17h Eucaristía Votiva do Espírito Santo

    Preside o Sr. Bispo Mons. Alfonso Carrasco

  • 18h Aula Magna

    – Lectura da Memoria do Curso 2015-2016

    – Apertura do Curso, polo Sr. Bispo

    – Lección inaugural: Costumes e tradicións populares nas Illas Británicas, pola profesora Dª Ana Puente

  • 19:30h Comedor do Centro: Brinde polo novo curso

Na Sala de Exposicións central do Seminario inaugúrase a exposición bibliográfica Volumen in Folio, con exemplares da Biblioteca de tema relixioxo, xurídico e cultural do século XVI e posteriores. Esta exposición poderá verse todo o mes de outubro.

Share

Os inimigos da ciencia

Foto Mario Recentemente, o meu compañeiro Antón Negro publicaba unha entrada sobre o problema da relación entre a Relixión e a Ciencia titulado “Sobre o Big Bang“. Alí lembraba que Georges Henry Lemaitre, autor da teoría do Big Bang, foi un sacerdote católico, xa que en moitas obras científicas tende a ocultarse esta cuestión. No fondo, latexa a triste realidade dun dos tópicos máis frecuentes no pensamento único actual: a Igrexa e a Relixión son inimigas da ciencia. Ou dito doutra forma: non se pode ser crente e científico. O certo é que, desgraciadamente para moitos, a fe e a relixión son incompatibles e o que aínda é peor: tamén a fe e a razón. Coma se crer non fose razoable ou polo menos, tan razoable como non crer. Ou coma se esquecésemos xa que unha gran maioría de científicos e pensadores foron e son crentes. De feito, na historia antiga e actual, a realidade foi e é ben distinta. Non pode ser unha mera casualidade o feito de que o pai da teoría do Big Bang (por certo, expresión acuñada de forma despectiva polo ateo Fred Hoyle) sexa un sacerdote xesuíta belga a quen inicialmente Einstein tratou como un principiante en delirio. Pero, e así o relata a teóloga e escritora Lucetta Scaraffia, cando poucos anos despois Nature e The New York Times recoñeceron a xenialidade das intuicións de Lemaitre, Einstein tivo que cambiar de actitude. Desde entón, Deus entrou oficialmente na física por máis que moitos estudosos aínda non queiran asumilo. Sen dúbida, o concilio Vaticano II contribuíu á confirmación da conciliación entre a Igrexa e a ciencia. Pero tamén é certo que moitos científicos a través dos séculos puideron conxugar a paixón polo rigor científico coa súa pertenza á Igrexa, e ata, en moitas ocasións, vestidos de hábito. Relixiosos eran, Lazzaro Spallanzani (1729-1799), Nicolás Copérnico (1473-1543), Gregorio Mendel (1822-1884), e laicos crentes como Juan Kepler (1571-1630), Isaac Newton (1642-1727), Luís Pasteur (1822-1895), entre outros moitos.

 Os crentes temos todo o dereito e o deber de desexar entender un universo creado por un Deus que nos ama e que está na orixe de todo. Iso non cambia os resultados científicos, pero si o seu significado. Así o afirmaba con claridade o padre Michael Heller: “A ciencia dános a Sabedoría, a relixión o Significado“.

 Na actualidade, a influencia dalgunhas ideoloxías con gran poder mediático, pagadas por poderes fácticos con escuros intereses ocultos, chega a tal punto de fanatismo e desprezo do relixioso, que as incapacita para a compresión da realidade.

 Con todo, máis aló de lecturas cheas de pretextos, hai que lembrar que ao longo da historia, a Igrexa soubo puntualizar as súas propias teses científicas e asumiunas con gran apertura respecto, por exemplo, ás novas fronteiras da medicina.

 J. Mario Vázquez Carballo

Share

Campaña de Cáritas no Día contra a explotación sexual e o tráfico de persoas

dia-contra-a-trata-wordpress

O venres 23 de setembro é o Día Internacional contra a explotación sexual e o tráfico de mulleres, nenas e nenos. Cáritas Diocesana de Lugo, xunto coas entidades Aliad Ultreia e Asociación Bonhomía, buscan sensibilizar á poboación sobre este drama humano. Para iso elaborouse un vídeo, coa colaboración da Fundación TIC e Centinelas Asociación, que será difundido a través das redes sociais. No vídeo personalízase este problema que tantas veces se considera alleo ao noso mundo, móstrase como calquera muller compañeira ou amiga próxima, ante un momento de necesidade ou vulnerabilidade pode ser vítima de trata ou explotación.

O programa de Muller de Cáritas diocesana de Lugo desenvolve un proxecto dirixido a vítimas de violencia, especialmente, vítimas de trata e explotación sexual en contextos de prostitución; e outro destinado ao traballo de prevención e coidados da saúde de mulleres. No 2015 foron 161 as mulleres contactadas en pisos ou clubs de prostitución ás que se lles impartiron micro talleres sobre información sanitaria, outros empregos... Delas, máis de 60 recibiron despois unha atención, acompañamento e apoio personalizado directamente en Cáritas.

Share

Relixión e saúde

Foto MarioUn estudo recente relacionado coa asistencia aos oficios relixiosos e a saúde, chamou a atención dos medios de comunicación social. En realidade, relixión e saúde sempre se levaron marabillosamente na historia da humanidade. Son numerosos os estudos que así o confirman. Que orar, meditar, celebrar, reunirse con outros, dar grazas, pedir, consolar, comunicarse, abrazarse, quererse, é bo, non debería ser unha noticia extraordinaria. E de todo isto faise nos oficios relixiosos. Se a iso engadimos o esencial, que é a relación coa divinidade, co que nos transcende, co Deus do Amor e da Paz, co misterio da Trindade (Misterio de amor mutuo) no caso do cristianismo, ese plus xera ademais sentido da vida e plenitude de esperanza. Certamente, os prexuízos dominantes en torno ao fenómeno relixioso, non son propicios para a comprensión dos valores que subxacen nas relixións. O estudo ao que me refiro, demostra que participar na Eucaristía e, polo tanto, asistir os domingos a Misa é bo para a saúde. E engádese: reduce o 33% o risco de morte por enfermidade cardiovascular ou cancro. Así o demostra o traballo publicado na revista Jama Internal Medicine. Segundo esta investigación, realizada por un grupo de científicos de Harvard Chan School of Public, aquelas persoas que asisten máis dunha vez á semana aos oficios relixiosos teñen un 33 por cento menos de risco de morrer por algunha enfermidade que aquelas que non o fan. É máis, as persoas que acoden á Igrexa unha vez á semana teñen un 27 por cento menos de risco de morrer por unha enfermidade cardiovascular e un 21 por cento menos de falecer a consecuencia dun cancro. E engádese que as persoas que asisten regularmente aos oficios relixiosos teñen menos síntomas de depresión e sofren menos ataques de ansiedade. Os científicos conclúen: “Os nosos resultados suxiren que pode haber algo importante detrás da relixión e a espiritualidade. Os beneficios de asistir aos servizos relixiosos parecen estar relacionados cun maior apoio social, menos consumo de tabaco e un menos risco de sufrir depresión, xa que estas persoas teñen unha perspectiva máis optimista e esperanzada da vida”.

A sabedoría popular en xeral e a retranca galega en particular sempre o entenderon así: “Ir a Misa mal non fai”. Pola contra, a Misa dominical, aínda que soamente sexa vista desde unha perspectiva humana, é motivo de encontro, espazo de sociabilidade, causa de descanso no traballo semanal, invitación ao lecer e á festa, encontro de fraternidade, fonte de saúde, de hixiene mental e física, de paz e reconciliación. En realidade, o fundamento da Eucaristía radica na celebración da historia dun Deus que quixo visitar a humanidade para entregar a súa vida por ela e redimila da desesperación e da morte eterna. Alí celébrase a fe no Resucitado.

 Procurar o ben ata chegar ao propio sacrificio constitúe unha das aventuras máis fermosas do ser humano. Teresa de Calcuta, Tomás Moro, o Padre Maximiliano Kolbe, Edith Stein e outros moitos cristiáns son un magnífico exemplo de seguimento de Cristo ata a morte. F. Dostoievsky deixou nas súas obras admirables arquetipos do desenvolvemento destas ideas. E é que a bondade constrúe para substituír sempre o mal polo ben. Pois, estimados lectores, a Misa imos e alí nos atoparemos.

Mario Vázquez Carballo

Share

Actos programados en torno ao día da Mercé

encontro-de-pastoral-penal-copia

O propio día da Mercé, o sábado 24, hai misas solemnes nas prisións de Monterroso e Bonxe. Neste último centro penitenciario o Sr. Bispo presidirá a Eucaristía.

Desde o día 16 o mosteiro da Magdalena de Sarria acolle unha Novena en honra á Nosa Señora da Mercé ás 19:30h. O día 23 ás 23:15h desde a igrexa de Santa Mariña hai unha procesión previa á Eucaristía de medianoite. O propio día da Mercé, o sábado 24, as celebracións comezan ás 19:15h co rezo do rosario, para seguir ás 20h coa Eucaristía e posteriormente procesión.

 O día 1 de outubro hai o IV Encontro interdiocesano de Pastoral Penal baixo o lema “Seguimos as pegadas de Cristo misericordioso, sanante e sanador“. Pola mañá, na Casa de Exercicios de Santiago de Compostela intervirán o Bispo de Mondoñedo-Ferrol, Mons. Luis Angel de las Heras (“O cárcere como lugar teolóxico da acción de Deus“) e o Director do Instituto Superior de Pastoral-UPSA (“Acompañamento pastoral na vulnerabilidade“). Pola tarde gañaráse o xubileu da misericordia na Catedral compostelá.

 O Secretariado Diocesano de Pastoral Penal pon un autobús desde Lugo para facilitar a asistencia a esta xornada, aberta a todos os interesados en coñecer o mundo da prisión. O responsable do Secretariado é José Río Ramilo, a quen dirixirse para máis información e inscribirse (teléfono 618 568 408, correo electrónico jrmil@hotmail.com antes do 25 de setembro).

 Ademais, como se informou nesta web, xa houbo actos en Bonxe

Share