Xornada rexional dos servizos relixiosos hospitalarios

O vindeiro luns 25 de xaneiro de 2021 terá lugar en liña a xornada rexional de servizos relixiosos hospitalarios e de residencias de Galicia.

Programa

10.00h.- Oración inicial e presentación da xornada. Mons. Alfonso Carrasco Rouco, bispo de Lugo e responsable da Pastoral da Saúde en Galicia.

10.15h.- Intervención de D. Ignacio Carbajosa, autor do libro “Testigo de excepción. Diario de un cura en un hospital Covid”.

11.00h.- Saúdo de D. Julio García Comesaña, conselleiro de Sanidade da Xunta de Galicia.

11:10h.- Relatorio: “A protección de datos nos servizos relixiosos hospitalarios”, por D. Jorge Prado (SERGAS) e D. Alfredo Losada (responsable de protección de datos no bispado de Lugo).

12:00h.- Descanso.

12:15h.- Ponencia: “El derrumbe de la Ética tradicional”, por D. José Ramón Amor Pan, doutor en Teoloxía moral, director do Observatorio de Bioética e Ciencia da Fundación Pablo VI, membro do servizo relixioso do Hospital Clínico Universitario da Coruña e autor de Bioética en tiempos del Covid -19.

13.15h.- Presentación da campaña do enfermo 2021, por D. José Luis Méndez, director do departamento de Pastoral da Saúde da Conferencia Episcopal Española e delegado diocesano de Pastoral da Saúde de Madrid.

13.45h.- Clausura por monseñor Julián Barrio Barrio, arcebispo de Santiago.

Os interesados en participar nesta actividade deberán contactar co seu delegado diocesano de Pastoral da Saúde previamente para que lle envíe o enlace de conexión e así poder participar activamente na reunión de traballo facendo suxestións, preguntas, etc. por medio de chat ou verbalmente ao final de cada intervención dos relatores.

“Abrir” as Escrituras

Atrás quedou o momento da nosa historia recente no que o acceso directo a Biblia por parte de calquera cristián era estraño. De feito, o estímulo do Concilio Vaticano II deulle á Biblia un papel renovado nas actividades evanxelizadoras e na vida da Igrexa. Hoxe en día, o máis común é referirse a unha pasaxe bíblica en calquera iniciativa pastoral. O renovado papel que a Biblia adquiriu nas actividades de evanxelización é moi apreciado.

Ás veces ante das Escrituras sentímonos sen ferramentas e, sobre todo, con grandes dificultades para conectarnos vivencialmente con ela.

É moi importante formarse con ferramentas para coñecer o texto bíblico. Pero sobre todo capacitarnos para acoller existencialmente a Palabra.

Como sucede ante as preguntas máis importantes da nosa vida, as ferramentas intelectuais só serán útiles cando iluminen as propia historia e sexan combinadas con outras habilidades cotiás. Para que unha aprendizaxe sexa eficaz require unha certa capacidade para conectarse co mundo emocional. Ademais, a evanxelización é moito máis que unha simple transmisión de contido, é por iso que o uso da Biblia na pastoral debería responder a unha dinámica vital.

Necesitamos traducir a experiencia do Resucitado á nosa vida. Para nós, unha boa tradución non é o do Google, que pasa as frases palabra por palabra dunha lingua a outra. Pola contra, un tradutor experto é quen demostra a súa habilidade ao expresar na riqueza doutra lingua a mesma idea contida no orixinal. No mundo de Xesús de Nazaret a tradución é unha realidade moi especial, que se vivía nas sinagogas na época do século I.

Na época de Galileo falábase o arameo, polo que o hebreo bíblico fora relegado a xente culta. A maioría dos crentes non entendían esta lingua que, por outra banda, aínda se usaba no culto relixioso. Esta é a razón pola que xurdiron os “Targumim”, que eran “traducións” ao arameo dos textos sagrados. Estes foron lidos inmediatamente despois da proclamación da Palabra en hebreo. Neste sentido, non foron traducións como as entendemos nos agora.

Non buscaron substituír as pasaxes orixinais, xa que seguían sendo escoitadas na liturxia aínda que a maior parte do público non o entendía. O “Targumim” pretendía, máis ben, actualizar, explicar e adaptar a súa mensaxe á situación vivía a asemblea reunida.

No texto de Emaus Lc 24 Xesús faino neste sentido xudeu, é dicir, actualizando, explicando e adaptando o seu contido á situación vital dos discípulos. A tradución de Xesús é percibida polos discípulos como un “abrirse” as escrituras. Segundo o relato de Lucas 24, traducir e abrir as Escrituras son as dúas caras dun mesmo movemento. O centro persoal do corazón comeza entón a arder. Esta é a dinámica á que estamos chamados no Domingo da Palabra: capacitar os nosos corazóns lentos para que comecen a arder.

Os relatos bíblicos non buscan provocar unha experiencia por eles mesmos, senón narrar unha experiencia crente que é anterior á súa narración. Son só a canle necesaria para compartir algo fundamental que cómpre contar. O pobo de Israel percibe como unha demanda vital a necesidade de poñer palabra a unha experiencia que o desborda e que ten que ser contada, porque nela xógase a súa identidade fundamental.

A Biblia non narra dogmas abstractos, verdades de fe ou teorías relixiosas, senón experiencias que desprenden vida e que seguen moi apegadas ao cotián. A dificultade para nos é que estas teñen que ser descubertas e sacadas á luz, porque a miúdo agóchanse baixo formas de expresión, cultural e cronoloxicamente distantes para nós.

Cando alguén nos traduce as súas palabras e nos abre a Escritura, podemos recoñecernos descritos nela. Entón alcanzamos a experiencia humana e crente agachada en cada pasaxe e descubrimos que conecta esencialmente connosco. Así podemos decatarnos de que estas historias aparentemente distantes tamén son as nosas, porque Deus actúa na nosa existencia como fixo con tantos outros crentes que viñeron antes que nós. Será nese intre cando poidamos celebrar co mesmo corazón ardente que tiveron os dous de Emaús e compartir cos demais, como fixeron eles.

Desde o Movemento Bíblico Diocesano de Lugo queremos axudar a que se “abran” as Escrituras, proporcionar unha serie de ferramentas que nos axuden a que arda o noso corazón cada vez que nos acercamos a Palabra de Deus. Ofrecendo unha formación bíblica gradual, cun nivel sinxelo e cunha pedagoxía axeitada. Inmersos na pastoral diocesana pretendemos poder contribuira que Palabra de Deus non pase desapercibida nas decisións e actividades pastorais da nosa Igrexa Diocesana.

Lanzamos unha formación en liña seguindo a tradición dos cursos bíblicos. Adaptando as novas tecnoloxías, ofrecermos unha programación, material, e formación sinxela, pero profunda e sólida.

Movemento Bíblico Diocesano de Lugo

Domingo da Palabra de Deus

O ano pasado, o papa Francisco instituíu a celebración do terceiro domingo do Tempo Ordinario como Domingo da Palabra de Deus…

…Para comprender a riqueza que provén dese diálogo constante de Deus co seu pobo.

…Para que a Igrexa reviva o xesto do Resucitado que abre tamén para nós o tesouro da súa Palabra para que podamos anunciar por todo o mundo esta riqueza inesgotable.

…Para que nunca falte a relación decisiva coa Palabra viva que o Señor dirixe á Igrexa, para que poida crecer no amor e no testemuño de fe.

[Materiais]

Infancia misioneira: futuro para os nenos

José Alfaro é un escolapio rioxano misioneiro en Nepal que se dedica ao que el coñece como a “fermosa arte de levantar escolas para a promoción dos máis pobres e pequenos deste mundo”. Vive nunha humilde casa sen electricidade nin auga corrente, sen baño nin teléfono, por decisión persoal, vivindo exactamente igual que a xente que o rodea, comendo o mesmo que eles: un prato de arroz cuxo custo diario é de cincuenta céntimos. Cada día percorre as pequenas e illadas localidades montañosas nepalís, onde viven os máis pobres. Nos últimos anos ampliou o número de escolas para dar cobertura a 3.335 mozos, aínda que, no último ano, debido á crise financeira e sanitaria sufriu grandes recortes. Aínda así, segue adiante. Ten 83 anos.

Primi Vela Goicoechea é unha irmá da Caridade de Santa Ana. En Mira Road, un dos barrios marxinais de Bombai, onde as familias non teñen nada que levar á boca, choran e morren de fame, esta relixiosa foi pioneira no Fogar para Nenas sen Casa Ankur, un proxecto para ofrecer educación e un futuro a nenas sen familia ou de familias desestruturadas. Acolle a 200 menores de entre 5 e 15 anos, rescatadas das rúas ou da escravitude infantil. Nenas que se dedicaban a enganar, roubar, drogarse, prostituírse… Para esta relixiosa zaragozana “Deus espéranos na rúa e esquina do noso barrio, maniféstase, interróganos e cuestiónanos”. Ten 76 anos.

José Luis Pérez Mudarra ten 65 anos. Acaba de xubilarse do seu traballo na Deputación de Lugo. Hai xa tempo que lle roldaba na cabeza a idea de ter unha experiencia misioneira. Proximamente viaxará a Angola onde, entre outros traballos, integrarase nun programa de pre-escolarización de nenos e nenas de entre 3 e 5 anos, coñecido como as Escolinhas Omõla Wasandjuka. A finalidade deste tipo de escolas é a de potenciar o desenvolvemento integral dos nenos, preparalos para a etapa escolar que comeza aos 6 anos e loitar contra a mortalidade infantil, debida á malnutrición e a falta de axeitadas condicións hixiénicas.

Estes son tres exemplos do labor dos misioneiros cos nenos. Ao longo e ancho do noso planeta, a Igrexa realiza un labor subsidiario cos nenos e mozos. Alí onde ningunha autoridade pública quere pisar, atoparemos un misioneiro, realizando un labor de promoción e de xustiza en favor dos pobres da terra.

Este domingo a Igrexa española celebra a Xornada da Infancia Misioneira. Todo o diñeiro recadado nesta campaña irá destinado a proxectos en favor da infancia. Ao dar o noso donativo pensemos: alí onde hai un misioneiro ou unha misioneira, hai un fogar para nenos, un comedor, unha escola, un hospital… hai alguén que os educa, os axuda, promociónaos, dálles para comer, abrázaos e os ama coma se fosen fillos seus. Hai, en definitiva, futuro para a infancia Por que? Porque alí está Deus.

Jesús Santiago

Delegado de Misións da Diocese de Lugo

Infancia Misioneira 2021

A Xornada da Infancia Misioneira celébrase en España o 17 de xaneiro, segundo domingo do tempo ordinario.

Infancia Misioneira é unha rede internacional de nenos que, coa súa oración e achegas económicas, axudan aos misioneiros no seu traballo coa infancia. Con esta Obra Pontificia, os nenos fanse protagonistas da misión e apoian aos misioneiros para que máis de catro millóns de nenos nas misións poidan acceder á educación, a saúde, a protección da vida, e a fe.

E todo como froito dun proceso de formación misioneira.

O diñeiro recadado en todo o mundo pasa a formar parte dun Fondo Universal de Solidariedade, desde o que se distribúe para proxectos infantís das 1.115 dioceses que son consideradas Territorios de Misión. En 2020 financiáronse 2.800 proxectos que lograron que millóns de nenos:

  • Teñan un refuxio onde vivir

  • Poidan comer e xogar e non teñan que traballar

  • Reciban catequese e saiban que son queridos por Xesús

  • Teñan medicamentos e alguén que lles cure

  • Poidan aprender a ler, teñan unha escola e libros

  • E aprendan a ser eles tamén misioneiros

[Materiais]

A %d blogueros les gusta esto: