Conferencia do misioneiro xaveriano Robertus Kardi

Robertus Kardi é un misioneiro xaveriano natural da illa de Flores (Indonesia) que esta semana realiza animación misioneira na Diocese de Lugo. O 14 de outubro no Seminario pronunciou a conferencia “Que é a misión?”. Comezou sinalando a diferencia dos cooperantes de ONG, que van a outros países con algo (cousas, coñecementos) con respecto aos misioneiros, que levan a alguén, a Xesús.

Tamén alentou a esquecer lemas como “American first” “Indonesia first” porque nin siquera hai que buscar a gloria persoal senón a gloria de Deus. Todos estamos chamados a responder ben á vocación, sexa como segrar, consagrado… e facer posible que a través de cada un de nós os demais poidan encontrar a Xesús.

No coloquio cos asistentes, Robertus afirmou que os europeos manteñen a Xesús na periferia das súas vidas, e un católico comprometido debe axudar a que Xesús estea no centro da vida das persoas.

O martes 15 Robertus Kardi participa no momento de oración que se fai ás 19 h na igrexa de San Francisco Xavier (Lugo) dentro dos actos programados con motivo do Mes Misioneiro Extraordinario..

Irmá Adelaida, misioneira lucense para quen a misión é a súa vida

Hai un ano, a Irmá Adelaida, misioneira lucense do Divino Mestre, regresou de Camerún por problemas de saúde. Segundo ía poñéndose mellor, máis desexaba volver á misión. E por fin chegou o día. Esta vez foise a República Democrática do Congo. Aínda sendo maior, chega á misión con gañas de seguir traballando. E faino con toda a ilusión do primeiro día.
Envía á Delegación Diocesana de Misións unha foto co seguinte texto:
“Unha nena de 6 anos á que trouxemos ao hospital de aquí de Bukavu, estaba sempre enferma e aquí operárona, sacáronlle o bazo que o tiña moi mal, agora xa está ben e volverá á súa localidade”.

[Noticia original en castellano]

 

Misioneiros presentes en Lugo con motivo da Xornada da Infancia Misioneira

Toda esta semana, previa á Xornada de Infancia Misioneira, que este ano se celebra o día 27 baixo o lema “Con Xesús, a Belén Que boa noticia!” dous misioneiros percorren distintos colexios e parroquias na Diocese de Lugo:

– Rolando Ruíz, misioneiro xaveriano. Nacido en México. Viviu 6 anos en Camerún e 9 anos no Chad. Desde hai 10 anos vive en España. O seu traballo é a animación misioneira que consiste en falar con nenos en colexios, con mozos en institutos e Universidades para contarlles o que fan os misioneiros e para axudarlles a descubrir que todos teñen un corazón misioneiro.

Cada verán acompaña a mozos para ir a Ceuta a un campo de inmigrantes. Tamén se achegaron até Tánxer, onde os mozos atópanse cunha realidade moito máis dura. “Este choque, de xente tan distinta e ao mesmo tempo tan parecida, reposiciona ao mozo de hoxe na situación de Xesús -explica o P. Rolando-. Pregúntanse: Que podo facer eu por este mundo? E no seu corazón queda sementado o amor polo outro”.

– Enrique Bayo, misioneiro comboniano. Nacido en Calatayud (Zaragoza) en 1966. Os seus primeiros votos foron en 1997. Estudou Teoloxía en Kinshasa (República Democrática do Congo) e xornalismo en España. Entre os anos 2006 e 2010 estivo na parroquia de Santa Ana en Isiro (República Democrática do Congo). E de 2010 a 2017 traballou no Centro de Animación Misioneira “Afriquespoir” en Kinshasa. Na actualidade está en Madrid facendo animación misioneira.

A partir do minuto 11 pode verse a intervención de Enrique Bayo falando sobre a Rep. D. do Congo.

Labor da misioneira laica Ana López en La Mosquitia (Honduras)

A Delegación Diocesana de Misións dá a coñecer un resumo do que Ana López, misioneira laica lucense de Misioneiros Segrares Vicencianos (Misevi), realizou con outras dúas laicas durante este ano na Moskitia (Honduras):

A nosa comunidade misioneira está presente na Moskitia, ao noreste do país. A problemática social deste lugar está marcada pola pluralidade étnica e un gran illamento desta zona respecto ao resto do país. Intentamos día a día cambiar esta difícil realidade facendo fronte á problemática especifica da dispersión dos habitantes en territorios difícilmente comunicados aos que só se pode chegar navegando.

A comunidade está conformada actualmente por Idoia Magazaka e Ana López. Entre os meses de xaneiro e outubro tamén formou parte Ana Hugalde.

Fitos

Atención primaria na farmacia.

Escola de Pais e Nais en Barra Patuka e as comunidades de toda a parroquia.

Programa de Reforzo Escolar en Barra Patuka.

Redacción do Acordo de colaboración entre os tres actores fundamentais da misión en Honduras: CM SVP-España; Bispado de Trujillo; e Misevi España.

Consolidación da Pastoral Social na comunidade de Barra Patuka Misevi España.

 

Proxectos desenvolvidos

Escola de pais e nais

Lugar: nas 35 comunidades da Parroquia de Santa Cruz.

Duración: entre xaneiro e decembro.

Beneficiarios: 800 persoas (200 directos e 600 indirectos)

Invitación ao tema de reflexión a pais e nais das comunidades para abrir espazo de diálogo sobre as realidades familiares que comparten, conflitos, roles, trasmisión de valores, e relacións entre pais e fillos.

Atención primaria en farmacia

Lugar: Barra Patuka; e viras polas comunidades afastadas.

Duración: entre xaneiro e decembro.

Beneficiarios: 503 persoas atendidas

Desde a área de Saúde aténdese a farmacia parroquial e as comunidades que se visitan durante o ano. Facilítanse e subvencionan medicamentos básicos, realízase a proba de glicemia, e realízanse atencións sanitarias de enfermería e coidados de urxencia.

Ler máis

Valentes!

Escribía A. Einstein que “A vida é moi perigosa. Non tanto polos que fan mal, senón polos que sentan a ver o que pasa”. Poden estar seguros de que non é este o caso dos misioneiros. Os seus testemuños, tantos e tan valentes, están tan preñados de situacións límite que, con frecuencia, poñen en risco as súas propias vidas. A recente liberación do sacerdote salesiano indio Padre Tom Uzhunnalil, o pasado mes de setembro, tras ano e medio de cativerio en Iemen, é un de tantos exemplos que confirman e xustifica o lema deste ano: Sé valente, a misión agarda por ti.

A Igrexa celebra, nun ambiente de festa, a Xornada Mundial das Misións (o día do DOMUND). Esta xornada mundial, en España, organízaa a dirección das Obras Misionais Pontificias. E tivo o seu fantástico escenario de inauguración de campaña, este ano, na Catedral de Santiago. Alí, a popular cantante galega de pop-rock, natural de Boimorto, pronunciou un fermoso e comprometido pregón do Domund. Fun testemuña directa do seu profundo e confesante verbo o pasado 11 de outubro ás 20:30 horas. Así definiu ela aos misioneiros: “Son eses seres elixidos para soportar as dificultades. Bravos e obedientes fillos dotados de paciencia e fortaleza. Benevolentes coas debilidades. Exemplos de resistencia moral. Mostran a cotío como a compaixón activa está nas entrañas da súa misión e vai máis aló da solidariedade.

“Sen patrias nin bandeiras, abandonan o proxecto de vida propia, orientada cara ao seu propio interese, por unha comuñón fraterna. – A liberdade non é maior cando se pode facer o que a un lle peta, senón cando se elixe o bo, o belo e o verdadeiro, aínda que esa decisión comporte o sacrificio dun mesmo por un ben maior-.

“Heroes anónimos, que nas súas viaxes ao inferno acaban por alcanzar o ceo ao xuntar con tenrura as súas mans a outras mans. Estes 13.000 misioneiros españois están dispostos e empéñanse en cruzar medio planeta para poñer en práctica e materializar o seu idealismo, saíndo da comodidade do noso mundo cotián, para escoitar o latexo da dor dos perseguidos, dos esmoleiros e marxinados, chegando ata a arriscar a propia vida…”.

Certamente, os misioneiros non son uns valentes aventureiros. Non conducen motos a 300 quilómetros por hora nin escalan os cumes máis altos. Son persoas vocacionadas que sentiron a chamada de Deus e dixéronlle que si. Son enviados por Cristo a través da súa Igrexa para anunciar a todos, sen excepción nin distinción de ningún tipo, o coñecemento da Verdade, o Camiño da Luz e a Boa Nova da salvación. Eles levan o amor de Deus aos máis necesitados. Dio ben o Papa Francisco, con motivo desta Xornada, ao lembrarnos que “a misión da Igrexa non é a prolongación dunha ideoloxía relixiosa, nin tampouco a proposta dunha ética sublime”. É, sobre todo, o anuncio explícito e gozoso de Cristo morto e resucitado. De Cristo, da súa presenza na historia, onte, hoxe e sempre, xorde esta imparable forza que xa ten máis de 2000 anos de historia. É así, porque o belo, o bo, o santo, contáxiase cando alguén se achega á mensaxe de Cristo disposto a deixarse tocar e embriagar. Porque non hai nada que teña máis forza có amor. O que ama constrúe grandes obras e percorre grandes distancias. Pasiño a pasiño, porque tamén o camiño máis longo iníciase cun primeiro paso. Por iso, con motivo do Domund, pídesenos apoiar a causa misioneira coa conciencia fonda de que a misión espéranos a todos.

Mario Vázquez Carballo

Vicario Xeral da Diocese de Lugo

A %d blogueros les gusta esto: