Día de oración e xaxún en memoria dos misioneiros mártires

O 24 de marzo de 2020 celébrase o vixésimo oitavo día de oración e xaxún en memoria dos misioneiros martirizados.

É unha cita que se converteu nun punto de referencia para quen ven o martirio en odium fidei non como un mero sacrificio senón como o cumprimento dunha vida no seguimento de Cristo.

O lema do día é: “Namórate e vive”. Unha mensaxe con varios significados. Un, a paixón por Deus Pai e as súas criaturas. Outro significado: un imperativo real, o legado que os mártires recibiron do Noso Señor ao transmitilo hoxe. Só aqueles que se namoran están dispostos a abandonar o superfluo para captar a esencia da vida con ese propósito. Esta promesa non é só unha esperanza para o futuro, senón sobre todo unha garantía para o presente.

O mártir namorouse dunha causa, dun pobo, porque mirou a través dos ollos do Evanxeo e decidiu vivir por esa causa, por esas persoas. Cando alguén namora dunha causa pode vivir plenamente e atopar a súa vocación.

Mesmo despois da morte, os mártires seguen sendo para sempre un signo de amor e vida.

Durante o ano 2019 foron asasinados 29 misioneiros. Ver informe

O meu paso polo Congreso de Laicos

Representantes da Diocese de Lugo no Congreso

Tiven a sorte de asistir ao Congreso de Laicos co grupo da Diocese de Lugo, e desde a miña pertenza a Misevi (Misioneiros Segrares Vicencianos), tocoume acompañar nunha das liñas temáticas do primeiro anuncio: Países de Misión, onde Misevi compartía a súa experiencia.

Poder compartir desde a asociación e a diocese é algo de agradecer ao Espírito, xa que ás veces no noso modo de vivir a fe, parecería que facemos incompatible a nosa pertenza á parroquia ou á diocese, coa pertenza a un determinado grupo ou asociación.

Creo que este simple feito recolle moitas das palabras que soaban forte no Congreso: sinodalidade, comunidade, forza do Espírito, a misión do laico, Igrexa en Saída.

Para min foi unha alegría, que se reflexionase sobre o laico misioneiro, en países de misión. Saíron liñas de reflexión moi interesantes, como o recoñecemento que nos debe a Igrexa a todos os niveis aos laicos misioneiros, a corresponsabilidade no envío, a necesidade de dar a coñecer esta vocación concreta. Espero que o documento final, onde se nos van a lanzar os retos podamos ver estas pinceladas sobre a misión.

E como laica da miña diocese, vexo tamén unha clara chamada a darlle a isto un aire novo, este é o noso momento!!! Así que toca saír de vellos esquemas, e desánimos e tratar de darlle un pouco de vida ao apostolado segrar de Lugo. Botamos de menos a moita xente, neste grupo que representabamos aos laicos de Lugo, e quizá sexa o momento de xuntarnos, e ver realmente como vivir este pos-congreso, como tomar os retos que os laicos de España lanzan. Así que o Espírito pronto nos chamará a todos, abramos o corazón, e deixémonos guiar, porque de nós depende que a reflexión deste Congreso, non sexa unha reflexión máis, senón que sexa unha faísca que reavive o noso ser laicos.

Ana López Castaño

[Relatorios do Congreso]

Conferencia da misioneira Rosa Mª de los Reyes

Dentro da Campaña contra a Fame 2020 de Mans Unidas, a misioneira Rosa Mª de los Reyes pronunciou unha conferencia o 3 de febreiro no Seminario. Explicou a situación da cidade na que vive Mbuji-Mayi, na República Democrática do Congo. Alí dá clase de Biblia no Seminario, é formadora de profesores de Relixión e colabora co centro salesiano Muetu Don Bosco de reinserción de nenos vulnerables. Sobre o país dixo que é rico pero moi maltratado. Hai diamantes, e aínda que non son cualificados “diamantes de sangue” como en Serra Leoa (onde houbo guerras a causa das pedras preciosas) si hai mortes, sobre todo nos pozos de onde nenos, mozos e adultos extraen artesanalmente diamantes e o problema está nos afundimentos, que acaban coas vidas de quen están traballando dentro.

Tamén falou Rosa Mª de los Reyes do Seminario Maior de Cristo Rei Kasayi Theologicum / Malole, en concreto das condicións de vida dos seus alumnos, que son as mesmas cás do pobo: sen auga, sen electricidade, sen unha dieta variada…

Charla de Ana López Castaño sobre a súa experiencia como misioneira

O 28 de outubro a misioneira segrar vicenciana Ana López Castaño deu a charla titulada “Como vivir a misión hoxe?”. Condensou os 12 anos de experiencia en Bolivia e Honduras achegando 3 claves:

– Esquecerse dun mesmo. Se para describir a colaboración que un fai nas misións, na Parroquia… inclúense as expresións “Eu…, para min….” hai que revisar a actitude.

– Descóbrese a apertura ao outro, algo necesario nun mundo no que cada vez máis estamos pechándonos a realidades como as migracións, a soidade dos maiores.

– Abrirse a outras ideas en vez de refuxiarse en que “sempre se fixo así”

E hai outros 3 puntos necesarios para levar adiante o anterior:

– felicidade e alegría profundas

– comunidade

– oración

Finalmente, Ana López Castaño fixo un chamamento para estar pendentes de Bolivia, ao bordo da guerra civil, e de Honduras, que tampouco pasa por un bo momento social.

Da Fonsagrada a México

O papa Francisco instituíu este outubro como Mes Misioneiro Extraordinario. Na Fonsagrada temos unha misioneira saída destas terras.

Esther Fernández López naceu en Villagocende, parroquia de San Martín de Suarna, no ano 1954, nunha familia cristiá, como a maioría das da época, na que destacaba a fe do seu pai Armando. Esther é a maior de catro irmáns.

Segundo contaba ela mesma, durante as súas vacacións no verán deste ano, desde moi nena sentiu desexos de consagrar a súa vida como relixiosa, aínda que ao mesmo tempo lle gustaba a vida matrimonial; por iso, sempre lle pedía ao Señor nas súas oracións que lle concedese un matrimonio como o dos seus pais.

Na cidade de Lugo estuda o bacharelato. Alí é onde coñece algunhas congregacións relixiosas e é cando se pensa máis fortemente na súa vocación relixiosa. Pero non lle convence ningún dos carismas destas congregacións. Fala o tema con D. Ramón, o sacerdote da súa parroquia, e este coméntalle que hai unha congregación bastante recente en Palencia, fundada por un bispo (que agora é santo: San Manuel), cuxo carisma é misioneiro e catequético.

Ao mesmo tempo que considera a vida relixiosa segue tamén pensando no matrimonio. Pero un día fai o seguinte razoamento: é bonito o amor entre un home e unha muller, pero un día terminará, en cambio o amor a/de Xesucristo será para sempre. Así é como Esther entra na congregación das Misioneiras Eucarísticas de Nazaret.

A maior parte da súa vida como Misioneira Eucarística pasouna no estranxeiro, concretamente en Latinoamérica, que é onde ela se atopa realmente a gusto. Primeiro en Venezuela, despois en Arxentina e agora en México estes últimos 20 anos.

As Misioneiras Eucarísticas de Nazaret están presentes en España (cunha pequena comunidade tamén en Lugo), Portugal, Italia, Perú, Ecuador, Venezuela, México, Arxentina e Cuba.

Na súa misión actual en México, concretamente na Diocese de Tacámbaro, Esther e as irmás da súa comunidade, de acordo co carisma da súa congregación, viven e proclaman o misterio eucarístico anunciando a aquelas xentes a vida que brota da Eucaristía, sacrificio, memorial, comuñón e presenza permanente, cunha dimensión reparadora. Forman e estenden os grupos laicos da Unión Eucarística Reparadora (UNER), Obra fundada por San Manuel González García. Ademais, dedícanse ao coidado do culto eucarístico na Catedral da súa Diocese e á catequese dos máis de 350 nenos que teñen nas parroquias nas que colaboran.

Miguel Ángel Álvarez Pérez

Párroco da Fonsagrada

A %d blogueros les gusta esto: