Día Mundial contra a Lepra

O Día Mundial contra a Lepra celébrase anualmente o último domingo de xaneiro (este ano, o 29 de xaneiro). Foi introducido en 1954 por Raoul Follereau, o “apóstolo dos leprosos”, que quería chamar a atención sobre a difícil situación dos afectados.

Con motivo do Día Mundial contra a Lepra deste ano, o papa Francisco chamou a non esquecer aos máis pobres e a construír unha sociedade máis inclusiva.

O Día Mundial contra a Lepra debería ser unha ocasión para “revisar os nosos modelos de desenvolvemento e denunciar e corrixir a discriminación que provocan”, escribe o Papa nunha mensaxe aos participantes no segundo simposio internacional sobre a lepra, organizado esta semana no Vaticano.

“Esta é unha boa oportunidade para reafirmar o noso compromiso coa construción dunha sociedade inclusiva, que non deixe a ninguén á marxe”, aseverou o pontífice, que tamén dixo: “Non podemos esquecer a estes irmáns nosos. Non debemos ignorar esta enfermidade, que lamentablemente aínda afecta a moitos, especialmente en contextos sociais máis desfavorecidos”.

Segunda sesión da Escola de formación sobre a Eucaristía

O 24 de xaneiro tivo lugar a segunda sesión da Escola de formación sobre a Eucaristía. O licenciado en Teoloxía Litúrxica José Sánchez Piso deu unha explicación sobre a liturxia da Palabra relatando algúns intres da súa historia: os primeiros cristiáns lían o Antigo Testamento, pero todo o referido a Xesús. Tras uns anos de estudo, en 1969 establécese a distribución das lecturas tal como se fai hoxe nas eucaristías. Simplificando moito, indicou Sánchez Piso que a 1ª lectura, do Antigo Testamento, é teolóxica (fala de Deus), mentres que a 2ª lectura é exemplificante, moral. Finalmente, falou do acto de incensación, que non só ten como finalidade honrar senón tamén purificar.

O acto estivo organizado pola Delegación de laicos, familia e vida, que programa a seguinte sesión para o 7 de marzo, día no que se tratará sobre o ofertorio e a pregaria eucarística.

A miña memoria persoal de Benedito XVI

Nos observatorios e centros de interpretación dos que teño a sorte de poder gozar na cidade e a diocese de Lugo, quero deixar constancia do meu persoal testemuño sobre Benedito XVI, antes de que transcorra demasiado tempo, tras o seu falecemento no amencer do 31 de decembro.

Chamoume a atención, (e escribín sobre iso en Lvcensia, nº 34), a súa sinxela carta de presentación en abril de 2005 desde a loxia central da Basílica de San Pedro, cando saudaba e bendicía por primeira vez ao orbe católico e comunicaba ao mundo a noticia da súa elección como sucesor de Pedro: Queridos irmáns e irmás, os señores cardeais elixíronme a min, un simple e humilde traballador na viña do Señor. Deixaba sentir o peso da responsabilidade que asumía xa que lle correspondeu calzarse as sandalias de pescador e porse as botas de viticultor. As metáforas sinxelas aluden a unha personalidade que marcaría o seu pontificado: humildade e espiritualidade, serenidade e luz; a súa claridade intelectual e a preocupación dunha intelixencia sobresaínte por situar a Cristo no corazón do mundo e no centro da vida cristiá.

Dous meses antes de ser elixido Papa tiven o privilexio de conversar tranquilamente con el polos corredores da Congregación para a Doutrina da Fe. Quería aclarar algunhas cuestións conflitivas da miña tese de doutoramento relativas á controversia epistemolóxica coa Teoloxía da Liberación, e máis concretamente, sobre as súas cartas con Leonardo Boff. Ao futuro Papa preocupábanlle cuestións relacionadas directamente cos fundamentos da verdade e dos criterios teolóxicos que afectaban á hermenéutica bíblica, ao racionalismo e a unha relectura esencialmente política e reductora da Escritura. Recordo o seu entrañable sorriso, a súa altura intelectual e a súa proximidade e sinxeleza humana. Coa mesma sinxeleza e claridade, o 13 de febreiro de 2013, nunha linguaxe transparente, comunicaba unha convicción madurada na súa interioridade, examinada ante Deus na súa conciencia e asumida con gran liberdade: ingravescente aetate, faltábanlle forzas para seguir remando na barca da Igrexa e cultivando na viña do Señor. Pero a pesar de todo, aí están os froitos: abundante pesca e saborosos viños en forma de horizontes culturais e eclesiais que levaron a fe ao espazo público, desenmascararon os grandes paradoxos da modernidade que nos queren facer crer que apartar a Deus do mundo contribúe á liberación do ser humano e reconstruíron diques profundos coa ditadura do relativismo.

Descanse en paz o Papa sabio, gran teólogo e excelente mestre de Homilética.

José Mario Vázquez Carballo

Vicario Xeral e Deán

[Artículo en castellano]

Oración. Persoas con discapacidade

O domingo 22 de xaneiro ás 17 h na Catedral, Patricia Rodríguez López organizou a liturxia de oración ante o Santísimo. Ao coincidir co Domingo da Palabra, no inicio do acto entre as ofrendas estaba a Biblia, ademais dunha rosa branca e unha caixa representando un regalo. Relatouse unha historia sobre uns zapatos ortopédicos, houbo oración, cánticos á Virxe, lectura dunha pasaxe evanxélica e o seu comentario polo cóengo Luis Varela Castiñeira. Ao final da celebración, na que colaboraron as Misioneiras Eucarísticas de Nazaret, entregouse aos asistentes un agasallo.

[Album de fotos]

Presentada a 4ª edición da Biblia en galego

O 17 de xaneiro ás 18 h no salón de actos do Seminario presentouse a 4ª edición da Biblia.

O primeiro en intervir foi o vicepresidente de SEPT e responsable da edición Silvestre Gómez Xurxo, que valorou o traballo de Xosé Antonio Salgado Agromartín: “Fixo a tradución do libro de Daniel, que ten as súas dificultades por cuestións de uso das linguas. Desde o punto de vista literario, podo dicir que fixo unha tradución fermosísima e unha introdución tremendamente aclaratoria. Teño un pero que poñer ao labor de Xosé Antón Salgado: a min a pena que me dá é que non tivese traducido máis libros. Dígoo de corazón e congratúlame dicilo publicamente”.

O biblista e tradutor Xosé Antonio Salgado Agromartín comentou as dificultades da tradución: “O libro de Daniel é un libro antiquísimo, pois foi escrito alá polo ano 165 a. C. e cun xénero literario -apocalipse- a base de símbolos, que eran coñecidos polos lectores inmediatos, non así para nosoutros, que temos unha cultura moi distinta”.

Xosé Antonio Salgado refrescou os seus coñecementos das tres linguas bíblicas: grego, hebreo e arameo; repasou os datos históricos que rodean ao libro de Daniel.  

Tamén falou da necesidade de promover a lectura da Biblia.

O Secretario Xeral de Política Lingüística da Xunta Valentín García Gómez, anunciou que dende o Goberno galego vai abrirse unha serie de publicacións de textos litúrxicos en contido dixital para que estean a disposición de todas as persoas que queiran acceder á Palabra de Deus ou que polo seu labor como cregos, catequistas… necesiten acceder aos textos precisos para poder oficiar, axudar aos catequizandos… en calquera parte do mundo no noso idioma. Neste ano 2023 publicarase o Misal galego en aberto en internet.

Clausurou o acto Mons. Alfonso Carrasco, que entre outras cuestións, referiuse ao significado que ten a Biblia para Galicia: “Acompaña a histora deste pobo, que chegou ao ano 1965 con forza suficiente para dicir: vamos a dar este paso culturalmente tan grande, tan relevante, como é a tradución ao galego porque vemos a importancia do galego e da Biblia e facemos un traballo enorme para facer esta tradución. Este pobo está acompañado pola Biblia desde que ten memoria, dende que se escribe en latín nas terras de Galicia, e ata agora, aquela realidade inicial e ao longo da historia, aquela realidade de pobos que foi a que constituíu a historia do que hoxe chamamos Galicia, estivo sempre acompañada pola Biblia.”

A %d blogueros les gusta esto: