Verán en parella

Hai moitos artigos que falan do verán como un tempo “perigoso” para as parellas, que quizais remate en separación en setembro. Normalmente poñen o acento na intensidade da convivencia. É frecuente obviar ás persoas que contan que o verán é un tempo de traballo duro, por exemplo, no sector da hostalería, no que case non se ven e o tempo que están xuntas están esgotadas. Para estas persoas tampouco vai este artigo, pero teño un compromiso con elas para escribir sobre os traballos explotados e a vida en parella.
O tema de hoxe é descubrir as potencialidades deste tempo de verán, de cambio de ritmo, de plans que protexen ás persoas e á parella. Se estamos traballando cunha parella, pode suceder que o tempo xuntos sexa máis reducido ao longo do curso e haxa menos variabilidade de actividades. O día a día está marcado por horarios, rutinas, casa, obrigas etc. menos flexibles. O verán ten días máis longos e con bo tempo poden facerse máis cousas na natureza, fóra da casa. Algunhas ideas para favorecer o encontro e a conexión no tempo do verán:
– Facer plans de descanso, natureza, de cambio de actividade, aprendizaxes novas, lecturas, viaxes etc. nas que haxa tamén tempos persoais cos que logo podemos enriquecer o tempo compartido. Ter cousas que contarnos alimenta a vida en común. Aprender doutras persoas e contextos é positivo para a parella.
– Convivir con outras persoas. Se estamos en familia cos nenos, compartir espazos con outras familias. Buscar momentos para compartir con outras persoas e parellas amigas. Aproveitar para facer visitas a persoas que normalmente non vemos e que queremos. Facer cousas polos demáis.
– Promover espazos de diálogo, encontro, afectividade, para “actualizarnos”. Si, as persoas cambiamos, a nosa parella e nós mesmos imos cambiando. Que novos intereses ten o o outro? Como cambian os seus desexos?
Cultivar a admiración. Recoñecer, valorar, amar, facer medrar as cualidades do outro. Poñer a mirada nas capacidades e competencias, sen negar as dificultades, axuda a crear un espazo común de crecemento.
– No límite tamén está o amor. Ás veces necesitamos poñer límites, amar ao outro como lle fai ben, non como é máis doado ou como a mín me gustaría. Non. Como necesita o outro. O límite tamén é necesario na parella. Un exemplo: poñer límite ao alcohol se a miña parella abusa del. Dicir “ata aquí”. Facer plans que teñan en conta as dificultades.
Quizais hai conflitos que acontecen por non ter un plan saudable, “seguro” para a parella, no que cultivemos algunhas cousas importantes. Ás veces coñecemos parellas que contan que se ven “atrapadas” en plans de consumo, sen alicientes, que se converten noutra rutina; ou con persoas que interfiren na vida da parella e non respectan ese espazo necesario. Os plans ben pensados en común poden axudarnos a disfrutalos máis. Nunha relación o verán, o cambio de ritmo, pode ser un tempo marabilloso.

Cristina Bandín
Psicóloga no COF Diocesano

Imaxe: cathopic

Viaxe a Francia das parroquias da Milagrosa e San Antonio

O 13 de setembro as parroquias da Milagrosa e San Antonio (Lugo) organizan unha viaxe dunha semana a París, Normandía e Bretaña visitando os seguintes lugares:

  • Visita panorámica de Nantes e Paris con guía local.

  • Visita de Vannes, Concarneau, Quimper, Locronan, Pleyben, Dinan e Honfleur.

  • Excursión ás Praias do Desembarco con guía acompañante.

  • Visita da Abadía do Mont Saint Michel, comentado polo guía propio.

  • Visita da Capela da Milagrosa en Paris.

  • Cruceiro polo Sena.

Información e reservas: A Milagrosa 982 214 265 / San Antonio: 982 215 814

Presentación do libro Nuestra Señora de Fonsagrada

O 2 de agosto ás 20:30 h na igrexa da Fonsagrada preséntase o libro Nuestra Señora de Fonsagrada. Bosquejo histórico de una parroquia y de una vila. No acto intervirán o autor, Enrique López Fernández e Gumersindo Rego.

“Este libro permitirá ao lector ter coñecemento dos veciños máis ilustres da Fonsagrada. Desde mediados do século XVII, documéntanse todos os apelidos máis coñecidos de Burón: Penamaría, Gegunde, Pasarín…

Hai fidelidade ás propias fontes, cun comentario que fai de fío condutor. Píntase tanto a realidade da parroquia como da vila”. (Da “Presentación”).

O libro está adicado in memoriam a don Ramón Rodríguez Mondelo.

Capítulos:

I. Orixes e evolución 

II. A igrexa, edificio e anexos 

III. A contorna da igrexa

IV. A Parroquia e dotación parroquial

V. Capelanías e confrarías

VI. Curas da Parroquia

A %d blogueros les gusta esto: