A nova lei de educación

Educación. Como profe -desde hai pouco tempo- e como director pedagóxico -desde hai aínda menos tempo- quero hoxe falar deste tema. Desde que viñen a este mundo pasaron xa seis leis de educación. E como todo nesta vida: teñen os seus puntos positivos e negativos.

Con esta última normativa o primeiro que constato é que se equivocaron nos tempos; levamos semanas agardando decretos que regulen as etapas, claridade sobre as materias, como se configurará o vindeiro curso… E isto é unha mala planificación, sen máis. Aquí todos esperando a que sucedan as cousas. Se nos avisaron, sacabamos flocos de millo e sentabamos no sofá. Pretenderán que fagamos todo de présa e correndo. Se é que se ve vir…

A min non me importa moito que non haxa cualificación numérica final dunha materia, pero si que é un erro o tema da obtención do título da ESO. Que hai que maquillar cifras e que o abandono/fracaso escolar non sexa visible. O que debería quedar claro é que temos uns cocientes altísimos, nenos e adolescentes con dificultades para concentrarse e falta de madurez moi grandes, sen capacidade de xestión emocional, con problemas familiares moi gordos, moitos trastornos e enfermidades presentes, etc. Faltan recursos, faltan medios… Eu estou nun cole “pequeno” en canto a alumnos, pero grande en posibilidades, onde é máis doado acompañalos, coidalos, que crezan en todas as súas dimensións. É dicir, vendo esta realidade concreta e sabendo como é a situación doutros colexios, o que queda claro é que esta lei só vai de números, non de persoas. Segue importando máis o informe PISA que poder axudar aos nosos alumnos a crecer e formarse de maneira axeitada.

E falando de números, noto que as letras deixan paso á ciencia. Cada vez se afasta máis as humanidades, o pensamento, a razón, a historia… e iso é o que nos fixo grandes na historia! Porque un pobo só crece cando os seus cidadáns crecen, razoan e reflexionan sobre a súa vida e outros tantos temas. O demais é vivir detrás dunha masa, sendo un número.

E, por último, esta lei fala de esforzo por parte do alumno (disposición final primeira, artigo sexto, punto 4), mentres que o esforzo é o único que parece que non importa. Un paradoxo redondo, potenciando o que en verdade non fai falta.

Esta é a miña opinión. Moi reducida, moi pouco profundada neste lugar, con puntos positivos que vexo na lei, pero con máis desacertos e présas que outra cousa.

O peor: que todos esperamos a seguinte lei. Esa é a mentalidade que xeraron en nós, que isto sempre acaba sendo transitorio, cando é un dos elementos fundamentais da vida e crecemento da sociedade.

Nicolás Susena

[Texto orixinal]

Educación e saída laboral: nova oferta de Ciclos Formativos en Lugo

Fronte á demanda laboral, o Colexio Diocesano San Lorenzo incorpora para o vindeiro curso 2021-2022 catro Ciclos Formativos de Grao Medio e Superior: Guía no Medio Natural e Tempo Libre, Técnico Superior en Acondicionamento Físico, Técnico de Emerxencias Sanitarias e Técnico Superior en Hixiene Bucodental.

A Educación Profesional é un punto de encontro entre a demanda do mercado laboral e aqueles alumnos que desexan iniciar o seu camiño profesional. Segundo o Ministerio de Educación e Formación Profesional de España as matrículas destes ciclos creceron un 20% no últimos seis anos. Con todo, moitos interesados quedan nas listas de espera debido á escaseza de prazas existentes. Atendendo a esta necesidade, o Colexio Diocesano San Lorenzo (Seminario Menor de Lugo) acaba de incorporar catro Ciclos Formativos de Grao Medio e Superior. Dous deles son de formación deportiva (Técnico en Guía no Medio Natural e Tempo Libre e Técnico Superior en Acondicionamento Físico) e outros dous están relacionados ao actualmente demandado campo do traballo sociosanitario (Técnico de Emerxencias Sanitarias e Técnico Superior en Hixiene Bucodental).

Oportunidades profesionais para mozos e para todo o mundo

A metodoloxía de aprendizaxe dos ciclos formativos dota de coñecemento e habilidades aos estudantes para habilitalos a unha pronta inserción no mundo profesional. Os módulos combinan materias teórico-prácticas coa Formación en Centros de Traballo (FCT). Os catro programas constan de 2.000 horas repartidas en dous cursos académicos integrais. Á formación de Grao Medio pódese acceder cun título ESO e para os Ciclos Formativos de Grao Superior é necesario contar co título de Bacharel. Os Ciclos Superiores facilitan o posterior acceso á universidade e permiten convalidar créditos.

O título de Técnico en Guía no Medio Natural e Tempo Libre forma aos mozos para planificar e dirixir actividades lúdico-deportivas en diferentes contornas naturais. Algunhas das saídas profesionais que ofrece son: socorrista no medio natural, monitor/a de tempo libre, guía ou instrutor/a de grupos de diversas actividades, coordinador/a en empresas de actividades de tempo libre.

O Ciclo Superior en Acondicionamento Físico é ideal para quen estean interesados en desenvolver unha carreira profesional vinculada ao adestramento físico para todo tipo de persoas e en diferentes espazos de práctica (ximnasios, salas de adestramento funcional, piscinas, aire libre), xa sexa como adestrador/a, instrutor/a, promotor/a, coordinador/a, ou roles afíns.

Para os ciclos de formación deportiva, ademais das instalacións coas que conta o Colexio Diocesano, asináronse varios convenios de colaboración: co Centro Deportivo FORUS Lugo, onde se realizarán algúns dos módulos (e todos os alumnos dos ciclos deportivos serán socios do Centro durante o curso) e co Club Hípico da Cruz, ademais de futuras colaboracións con outras realidades presentes na cidade.

O título de Técnico de Emerxencias Sanitarias habilita aos mozos a levar adiante tarefas sanitarias de nivel básico en situacións de emerxencia individuais, colectivas ou de catástrofe. A formación permite asistir ao persoal médico en operacións de evacuación e traslado de pacientes ou vítimas a centros sanitarios, aplicando técnicas de soporte vital e de atención básica inicial en situacións de emerxencia, prestar apoio psicolóxico básico, verificar o funcionamento básico dos equipos médicos e medios auxiliares de vehículos sanitarios, entre outras cousas.

O Colexio Diocesano San Lorenzo asinou un convenio con Salutrans (Sanitaria Lucense de Transportes S.L.) para o desenvolvemento de parte da formación deste ciclo co seu apoio, e todos os seus alumnos realizarán tamén froito desta colaboración o Curso de Desfibrilador Semiautomático (DESA).

O Ciclo Superior en Hixiene Bucodental capacita en prevención e asistencia técnica dentro dun equipo de saúde bucodental, xa sexa no ámbito público ou no privado. Estas inclúen a exploración, a avaliación, a promoción e a realización de técnicas odontolóxicas en colaboración con odontólogos ou médicos.

Educación Superior integral e de alta calidade

O Colexio Diocesano San Lorenzo conta con varios laboratorios, aulas-taller, un polideportivo cuberto, pistas en exteriores, unha biblioteca con máis de 100 mil volumes, e outros espazos e instalacións que están ao servizo da Formación Superior. É unha das poucas alternativas privadas para realizar esta formación. Segundo o reitor do Colexio, David Varela Vázquez, “a iniciativa quere adherirse ao Pacto Educativo Global proposto polo Papa Francisco, comprometéndose ‘con valentía para dar vida, nos nosos países de orixe, a un proxecto educativo, investindo as nosas mellores enerxías e iniciando procesos creativos e transformadores en colaboración coa sociedade civil’.”

Para todos os interesados nesta oferta, o Colexio Diocesano San Lorenzo xa ten aberta a matrícula para os Ciclos Formativos 2021-2022. A inscrición pode realizarse en 

www.colegiodiocesanosanlorenzo.org

O Seminario Menor renóvase e amplía a oferta educativa en Lugo

O Seminario Menor Diocesano de Lugo integra un centro privado de ESO e BAC que se presenta agora baixo un novo nome, que xunta tradición e novidade: Colexio Diocesano San Lorenzo. A partir do 8 de marzo de 2021 está aberta a reserva de prazas para o curso académico 2021-2022.

Tempos de renovación, mesmas raíces

O Colexio Diocesano San Lorenzo, que depende da Diocese de Lugo, quere ofrecer innovadoras propostas de formación e unha maior apertura á mocidade. Sobre unha base sólida de valores cristiáns, proponse desenvolver unha vida social, profesional e familiar plena entre os alumnos.

San Lorenzo fai referencia ao primeiro nome oficial que tivo o Seminario Conciliar Diocesano de Lugo (“Seminario Conciliar de San Lorenzo”) na súa fundación no séc. XVI, e ao santo ao que foi dedicado.

O vicerreitor do Seminario, Luis Varela, afirmou sobre esta nova etapa: “Queremos pór a disposición do maior número de familias e alumnado a ampla experiencia educativa que se forxou no Seminario Menor ao longo dos anos, achegando unha nova oferta formativa de interese na cidade e na Diocese.Trátase de sumar, engadir para non perder nada do atesourado, engadir para non perder nada do atesourado ao longo dos anos, e facelo dispoñible a máis persoas”.

A renovada aposta que o Seminario Diocesano Menor de Lugo fai por medio do Colexio Diocesano San Lorenzo aumenta as opcións do alumnado e as súas familias, e busca atender a demanda dalgúns ciclos formativos de grao medio e superior para os cales hai pouca oferta na provincia, sobre todo no ámbito deportivo e o socio sanitario.

Formación de calidade con valores cristiáns e maior alcance

Esta actualización da oferta educativa en Lugo conta coa apertura á formación profesional privada: instalacións renovadas, numerosas aulas e aulas-taller, varios laboratorios, pavillón deportivo e patio exterior, así como outros servizos e espazos que enriquecen o centro, como os servizos de cociña e comedor, varias capelas e unha biblioteca con máis de 100 mil volumes.

Doutra banda, na súa aposta por chegar ao maior número de alumnado mantendo o ideario dunha formación cristiá integral, o novo Colexio Diocesano San Lorenzo será mixto. Así, a Diocese ofrece un novo espazo de educación de calidade, e o colexio segue sendo, ademais, o centro educativo no que estudan os seminaristas menores. Esta fórmula, xa presente en moitas outras dioceses, nas que os seminaristas se forman academicamente xunto a outros moitos alumnos e alumnas en colexios diocesanos ou concertados, desenvolve tamén unha importante indicación do novo plan de formación sacerdotal: que os futuros presbíteros se formen nun contexto onde a muller teña protagonismo. E enmárcase dentro do Pacto Educativo Global proposto polo Papa Francisco e o compromiso con “procesos creativos e transformadores en colaboración coa sociedade civil”.

O novo Colexio Diocesano será un Centro Educativo mixto, no que estudarán tamén os seminaristas menores xunto aos demais alumnos e alumnas, distinto do Seminario Menor, que seguirá sendo un espazo de vida comunitaria e formativa para aqueles nenos que queiran discernir a súa vocación ou fixesen xa unha primeira opción cara o sacerdocio. O Seminario Menor seguirá contando cos seus espazos propios, convenientemente diferenciados do resto das instalacións educativas, que pasan a conformar o Colexio Diocesano.

O Colexio Diocesano San Lorenzo abre, pois, as súas portas a todas as familias, para que valoren esta opción formativa para os seus fillos e fillas, e poidan unirse á aventura educativa que o Centro desexa relanzar, cun horizonte máis variado e plural, para o vindeiro curso académico 2021-2022.

[Páxina web do Colexio]

[Página web del Colegio]

Unha aposta educativa renovada dos Seminarios Menores de Santiago e Lugo

A sociedade experimentou nos últimos anos grandes transformacións, e especialmente no ámbito do ensino, como mostran por exemplo os constantes cambios lexislativos, ata a recente aprobación da LOMLOE. Todos perciben a urxencia dunha aposta educativa renovada.

O Papa Francisco, moi consciente dos desafíos que se presentan á educación nestes momentos, pediu expresamente a adhesión a un Pacto Educativo Global, a comprometerse “con valentía para dar vida, nos nosos países de orixe, a un proxecto educativo, investindo as nosas mellores enerxías e iniciando procesos creativos e transformadores en colaboración coa sociedade civil”. Esta era xa a tradición da que proveñen os Seminarios en Galicia, tamén en Santiago e Lugo, e considérase unha responsabilidade continuala hoxe en forma renovada e actual. A súa identidade católica e a súa traxectoria educativa é unha riqueza singular que se ofrece nestas circunstancias á sociedade.

Por este motivo, a partir do vindeiro curso os Seminarios Menores de Santiago e Lugo abriranse como Colexios Diocesanos, de carácter privado, a todos os alumnos e alumnas que, aceptando o ideario dos Centros, queiran realizar neles a formación de ESO e BAC.

Como parte da Igrexa en Galicia, presente de moitas maneiras no ensino ao longo dos anos, ponse a disposición das familias un novo espazo educativo, que será moi conveniente e unha verdadeira riqueza tamén para os Seminarios Menores.

Nos próximos días comunicaranse os detalles desta nova aposta educativa.

Nota dos bispos españois sobre a nova Lei de Educación

A nova Lei de Educación da Ministra Celaá, LOMLOE, motiva que os bispos españois, que acaban de celebrar durante esta semana a súa Asemblea Plenaria, fagan pública o 20 de novembro  a seguinte nota.

Sobre a nova lei de educación

O Congreso dos Deputados aprobou, en primeiro termo, a nova Lei de Educación que continuará o seu trámite parlamentario no Senado, antes de volver definitivamente ao Congreso para a súa aprobación definitiva.

A educación ten un significado singular e relevante para a vida e o futuro de nenos e mozos, das familias e da sociedade enteira. É o ámbito onde se contribúe a edificar o porvir dunha nación e a súa saúde democrática. Pola gran inquietude que xerou a formulación e a maneira de tramitarse da nova lei, parécenos necesario ofrecer agora algunhas reflexións:

1. Antes de calquera consideración queremos mostrar o noso recoñecemento a todos os docentes que neste tempo de pandemia están a redobrar os seus esforzos para seguir educando e formando ás novas xeracións. É un traballo silencioso, pero cónstanos que se realiza cunha dedicación persoal e profesional que permite manter a tarefa escolar por riba de todo.

2. Por iso, lamentamos en particular que se procedeu á tramitación desta lei a pesar das difíciles circunstancias causadas pola pandemia e cuns ritmos extremadamente acelerados. Iso impediu a participación axeitada de toda a comunidade educativa e dos diferentes suxeitos sociais.

Consideramos necesario insistir en que o verdadeiro suxeito da educación é a sociedade, e, en primeiro lugar, as familias. Non sería aceptable que o Estado pretendese apropiarse deste protagonismo da familia e da sociedade -a cuxo servizo está chamado-, identificando o carácter público do ensino coa súa dimensión organizativa de carácter estatal. Non só o que é de titularidade estatal é público.

Co papa Francisco queremos lembrar a urxencia dun Pacto Educativo Global, que o Goberno aplaudiu de maneira informal, e que significa privilexiar o camiño do diálogo, da escoita e do acordo, de xeito que as propias posicións ideolóxicas (todas elas “confesionais”) non se convertan en criterio de exclusión. En palabras do presidente da Conferencia Episcopal Española (CEE): “sería conveniente que deste pacto educativo puidese concretarse unha lei sólida que non sexa obxecto de debate con cada cambio de cor política no Goberno”.

3. Tras o camiño percorrido durante a tramitación da lei, vemos necesario pedir que esta ofreza unha maior protección do dereito á educación e á liberdade de ensino, tal como se explicitan no art. 27 da Constitución e na súa interpretación xurisprudencial. Preocúpanos que esta lei introduza limitacións a estes dereitos e liberdades e, en primeiro lugar, ao exercicio da responsabilidade dos pais na educación dos fillos.

Comprendemos e apoiamos os esforzos das familias, plataformas e axentes sociais que nestes días mobilizáronse na defensa destes dereitos, e particularmente dos referidos ao alumnado con necesidades especiais.

4. Neste mesmo sentido afirmamos, de novo, que a lei debería recoller “a demanda social” en todas as etapas do proceso educativo: liberdade de creación de centros escolares, liberdade de elección de centro e proposta educativa, trato en igualdade de condicións aos diversos tipos de centro, para o que é necesaria a gratuidade do ensino sen discriminacións.

5. Lamentamos profundamente todos os obstáculos e trabas que se queren impor á acción das institucións católicas concertadas. Non é o momento de enfrontar entidades e institucións educativas, senón de traballar conxuntamente, no espazo público, para ofrecer unha educación axeitada a todos os nenos, adolescentes e mozos do noso país.

6. En diálogo co Ministerio, a CEE lembrou que non pode excluírse do ámbito escolar a educación da dimensión moral e relixiosa da persoa, para que esta poida crecer como suxeito responsable e libre, aberto á procura da verdade e comprometido co ben común, recibindo para iso unha formación integral. Por iso, propuxo que o ensino relixioso escolar quede integrada nunha área de coñecemento común para todos os alumnos, nun modo que non xere para ninguén agravios comparativos. E lembrou que esta materia non debe ser considerada allea ao proceso educativo, senón que ha de ser comparable a outras materias fundamentais.

Lamentablemente a proposta feita pola CEE non recibiu resposta por parte do Ministerio. De feito, o texto lexislativo aprobado suprime o valor académico da avaliación da materia de Relixión, e deixa aos alumnos que non cursen esta materia sen unha formación con contido escolar.

Queremos lembrar que non é aceptable a descualificación desta materia ou do traballo dos seus profesores como adoctrinamento. Ao contrario, respecta o conxunto de esixencias propias da súa presenza no ámbito escolar, relativas á metodoloxía ou ao estatuto do profesorado. É escollida con boas razóns por unha maioría de familias, e recoñecida na súa contribución á educación integral da persoa e o seu compromiso na sociedade. De feito, está presente na maioría dos sistemas educativos europeos.

7. A Igrexa desenvolveu unha gran tradición educativa, que foi e desexamos que siga sendo unha riqueza da nosa sociedade. Máis aló do debate sobre unha lei, é consciente da necesidade de seguir defendendo a inclusión escolar e educativa do ensino relixioso escolar como integrante do ámbito dunha necesaria educación moral. E, como Pobo de Deus, en todos os seus membros, seguirá traballando para facer posible o crecemento, a liberdade e a pluralidade da proposta educativa para servir así ao ben dos alumnos, as familias e toda a sociedade.

A %d blogueros les gusta esto: