Virxe María, Nai da Igrexa

O papa Francisco, a través dun Decreto da Congregación para o Culto Divino, estableceu que se celebre o luns seguinte a Pentecoste a memoria da “Virxe María, Nai da Igrexa”. Este ano é o 22 de maio.

O Decreto está asinado o 11 de febreiro de 2018, memoria da benaventurada Virxe María de Lourdes, e fíxose público o sábado 3 de marzo.

Segundo sinala o Decreto, “o Sumo Pontífice Francisco, considera atentamente que a promoción desta devoción pode incrementar o sentido materno da Igrexa nos pastores, nos relixiosos e nos fieis, así como a xenuina piedade mariana. Esta celebración axudaranos a lembrar que o crecemento da vida cristiá, debe fundamentarse no misterio da Cruz, na ofrenda de Cristo no banquete eucarístico, e na Virxe oferente, Nai do Redentor e dos redimidos”.

[Documentación]

Celebracións en honra da Virxe

Algunhas das celebracións en honra da Virxe nesta 2ª semana de setembro na Diocese de Lugo:

O Faro: trala romaría do día 8, terá lugar ás 17h do día 9 a Misa e baixada da imaxe ata Requeixo, onde haberá Misa á chegada da imaxe.

O Cebreiro:  celebracións na honra do Santo Milagre e Santa María a Real. Misas no santuario pola mañá e pola tarde dos días 8 e 9.

Virxe dos Remedios en Antas de Ulla: Ás 13 h de cada un dos dous días 8 e 9 celébrase a Misa solemne seguida da tradicional procesión acompañada pola Banda Municipal de Antas e a charanga O Recodio (o día 8) e pola Banda de Música Virxe do Carmen e o Grupo de Gaitas A Fiadeira (o día 9).

Cadeiras, San Vicente de Pinol, Sober: Romaría na honra á Virxe dos Remedios. Os veciños baixaron a Virxe desde Cadeiras ata a igrexa parroquial. O mércores día 7 en torno ás 20:00 horas subiuse a Virxe dos Remedios ao santuario. O xoves a xornada iniciouse a partir das 11:00 horas da mañá coa celebración das misas rezadas. En torno ás 13:00 horas ofíciouse unha Misa solemne con procesión. O venres día 9 celébranse as misas rezadas a partir das 11:00 horas e a tradicional Misa solemne en torno ás 13:30 do mediodía.

Virxe das Dores, Montouto, Santa Baia de Losón, Lalín: O 10 de setembro ás 20:30h é a procesión de fachos e o día 11 desde as 9h santas misas. A das 13h será Misa solemne, cantada polo Coro Rociero de Ntra. Sra. del Socorro (Cádiz).

Vixilia da Inmaculada

Copia de Vixilia Inmaculada

O día 7 ás 20h na igrexa de San Francisco Xavier, de Lugo, terá lugar a Vixilia da Inmaculada. Está organizada polas delegacións diocesanas de Familia e de Misións. É tamén unha ocasión para celebrar os 50 anos do documento do Vaticano II Ad Gentes (sobre a actividade misioneira da Igrexa) e os 25 anos da encíclica Redemptoris Missio. Sobre a permanente validez do mandato misioneiro

O propio día da Inmaculada, o 8 de decembro, haberá Misa solemne na Catedral ás 13h presidida polo reitor do Seminario, David Varela.

A Virxe pola dor, foi benaventurada

A Virxe sufriu penas e dores sen conto. É a Virxe das Dores! O ancián Simeón anuncioulle que unha espada atravesaría a súa alma (Lc. 2, 35).

Como foi a dor da Virxe? Foi só de sufrimento ou tamén de bágoas?

De Xesús sabemos que chorou ao predicir a ruína de Xerusalén (Lc. 19, 41); que chorou con bágoas na morte de Lázaro (Xn.11, 35).

De María, en cambio, non se nos di que chorou de forma específica, pero dáse a entender ao referirnos as situacións moi dolorosas en que viviu.

Chorar non é unha imperfección cando hai motivo para o choro. Chorar non é efecto de debilidade senón de fina sensibilidade. Chorar por amor é un don de Deus, don que só concede a almas moi santas.

María chorou e chorou moito, non nos cabe a menor dúbida. Non só chorou no Calvario; toda a súa vida, como a de Xesús, foi un martirio continuo.

As dores da Virxe ao pé da cruz foron certamente as máis atroces, pero non foron as únicos.

Sufriu María desde os seus máis tenros anos ao ver os pecados do mundo.

Sufriu, e seica chorou, polas penas de San Xosé que descoñecía a concepción virxinal de Xesús. Sufriu en Belén ao saber que todas as portas pechábanse a Deus o seu Fillo que viña ao mundo para a nosa salvación.

Sufriu cando deu a luz a Jesús nunha gruta e colocouno nun pesebre.

Sufriu cando fuxiu a Exipto, porque Herodes buscaba a Xesús Neno para matalo.

Sufriu, en fin, ao decatarse de que a súa estancia na terra prolongábase e agravábase nela a doenza que só se cura coa presenza e a figura do Amado, como di San Juan de la Cruz.

Manuel López Paradela: Guía Práctica de Almas Espirituales

A %d blogueros les gusta esto: