Campaña contra a fame de Mans Unidas

O domingo 14 de febreiro é a Xornada Nacional de Mans Unidas, organización que no ano 2019 levou a cabo 540 proxectos en 57 países, resultando apoiadas 1.556.957 persoas. Algo máis de 43 millóns de euros foi o recadado (a maior parte do sector privado). Co 83,9 % dos ingresos financiáronse os proxectos de desenvolvemento (educación, saúde, saneamento, medios de vida, dereitos humanos…) e co 5,3 % fíxose a sensibilización.

Mons. Alfonso Carrasco Rouco adica unha carta pastoral á Campaña e nela afirma que debemos facer “un exercicio de responsabilidade fraterna, de preocupación polo ben común, no horizonte grande do noso mundo”. [Carta pastoral en español] [Carta pastoral en galego]

O venres 12 de febreiro ás 20:30h. hai un encontro de oración en liña que dirixirá o consiliario de Mans Unidas Lugo  Miguel Ángel Álvarez. O enlace para a reunión: https://meet.google.com/egk-tgpa-ofy

 Trece TV adicou un programa especial á Campaña.

 As persoas que queiran facer donativos poden facelo directamente na conta bancaria de Mans Unidas Lugo, indicando no concepto o nome, apelidos e DNI, se desexa que lle desgrave na declaración da renda.

ES74 2080 0152 6230 4000 7386       ES86 0049 0091 0724 1533 1088    Bizum 02130

[Manifesto]

José Luis Pérez Mudarra, novo misioneiro segrar da Diocese

O 7 de febreiro na Parroquia de San Francisco Xavier (Lugo), na Eucaristia das 12:30 h, tivo lugar o envío de José Luis Pérez Mudarra como misioneiro segrar a Lobito (Angola). A celebración estivo presidida por Mons. Alfonso Carrasco e tamén estaba representada a comunidade salesiana de Lugo, pois José Luis é cooperador salesiano.

Na homilía, Mons. Alfonso Carrasco indicou que un non vai á misión por gusto, senón porque é enviado e vaise no nome do Señor, que mantén viva a súa Igrexa e cuxa presenza é plena na celebración da Eucaristía. Tamén sinalou o Sr. Bispo que a misión non ten que ver con ir colonizar outros pobos, pois non se vai para impoñer un modelo occidental.

Envío como misioneiro segrar de José Luis Pérez Mudarra

 O vindeiro domingo 7 de febreiro na Parroquia San Francisco Xavier (Lugo) na Eucaristía das 12:30 h terá lugar a cerimonia de envío como misioneiro segrar a Angola de José Luis Pérez Mudarra, que na páxina web de Misioneiros Segrares Vicencianos (MISEVI) publicou o seguinte texto co título “Quero vivir a riqueza da Misión”:

Desde moi novo sempre tiven a inquietude de ser misioneiro. A miña educación sempre estivo ligada ao carisma salesiano. A miña formación realiceina no colexio dos salesianos de Atocha en Madrid. Sempre me sentín acompañado polos irmáns salesianos e actualmente polas Fillas de María Auxiliadora (Salesianas). Son Salesiano Cooperador do centro local do colexio María Auxiliadora en Lugo. Por motivos profesionais e familiares nunca tiven a oportunidade de vivir unha experiencia misioneira, pero a pesar dos anos e agora na miña actual situación de xubilado, o espírito misioneiro non se perdeu.

Sentirme misioneiro non é ser un heroe. Son unha persoa que coa miña humanidade busco seguir a Xesús e servir aos meus irmáns. O proxecto no que vou participar con MISEVI (Misioneiros Segrares Vicencianos), na localidade de Lobito en Angola espero sexa unha experiencia inesquecible, vivindo o carisma vicenciano, participando activamente nos programas que leva a cabo: «Escola feminina» mulleres, «Promoción de saúde mental» adultos, «Omola Wasandjuka» nenos e «Ondjango Yapongololi» rapaces.

San Francisco de Sales, coa súa bondade e dozura, foi no que se fixaron os santos fundadores das súas sociedades e crearon o seu propio carisma, seguindo os ensinos deste santo (Padres Paules e Padres Salesianos), aínda que o resultado final buscado sempre é o que o espírito suscita, segundo as necesidades dos tempos. Homes e mulleres que queren traballar e facer fronte e pór remedio a indixencias de toda índole que acosan á sociedade e á Igrexa. Así o demostran as congregacións Paules, salesianos, xesuítas… dando orixe á misión e á caridade. Os pobres son a razón da súa existencia e da súa misión.

Quero achegar o meu granciño de area dando a coñecer a Deus aos pobres, anunciarlles a Xesucristo e que o reino dos ceos está preto, que ese reino é para os pobres. O carisma, sexa cal for, supón unha vocación por parte de Deus, sendo agraciados coa participación dun carisma.

Considero que temos que estar á beira dos débiles, dos indefensos, por este motivo desexo participar neste proxecto de MISEVI que serve para a protección e a prevención da dignidade das persoas. En ocasións pregúntome se realmente sabemos o que pasa neses pobos, parroquias, aldeas remotas… Desexo e espero que este encontro con Deus sexa co don que me regalou, xa que quero compartir a miña vida cos máis necesitados, persoas sinxelas, que seguro teñen un alto grao de xenerosidade.

El, é o único que nos ensina a ser alegres, sinxelos, xenerosos e felices, xa que é o único camiño. Por ese motivo vexo como o misioneiro debe ser protagonista no desenvolvemento destes pobos esquecidos da historia, que son os pobres. Desexo renovar a miña fe, compartíndoa cos demais, xerando un profundo sentimento de Deus dando a coñecer o Evanxeo nun labor de pastoral familiar, xuvenil, catequese… O amor é sempre audaz e abre novas formas de servir, sendo signo de unidade, solidariedade e de fe. Desexo dar exemplo aos demais co servizo, traballo, axuda… con alegría de vivir o Evanxeo.

Dou as grazas a Ana López Castaño, membro de MISEVI por facerme a proposta da misión. A Jesús Santiago, vigairo da parroquia de San Francisco Xavier e Delegado de Misións da Diocese de Lugo, polo seu apoio incondicional. A todo o equipo de coordinación, formación e apoio de MISEVI pola súa paciencia e traballo para que este envío sexa realidade. Todos estamos chamados á misión desde o noso bautizo. Desexo seguir o exemplo de San Vicente de Paul e Santa Luisa de Marillac, atendendo aos nosos amos: os pobres.

Lugo, 1 de febreiro de 2021

José Luís Pérez Mudarra

[Artículo original]

XXV Xornada Mundial da Vida Consagrada

O vindeiro martes 2 de febreiro ás 17 horas, celebrarase a Santa Misa, na Catedral de Lugo presidida polo señor Bispo Don Alfonso Carrasco. No día da Festa da Presentación do Señor, rezarase dando grazas a Deus polo don da Vida Consagrada na diocese e pedíndolle que siga suscitando no corazón dos mozos o desexo de seguir a Xesucristo nesta vocación de oración, amor e servizo.

A Igrexa diocesana de Lugo únese neste día, á oración de toda a Igrexa, por todos os consagrados: monxas, monxes, relixiosas e relixiosos, institutos seculares e novas formas de vida consagrada. Pedindo ao Señor para que sigan rezando e servindo con alegría a todos os homes aos que son enviados.

A Xornada Mundial da Vida Consagrada este ano ten como lema “A vida consagrada, parábola de fraternidade nun mundo ferido”.

[Carta pastoral de Mons. Alfonso Carrasco]

“Abrir” as Escrituras

Atrás quedou o momento da nosa historia recente no que o acceso directo a Biblia por parte de calquera cristián era estraño. De feito, o estímulo do Concilio Vaticano II deulle á Biblia un papel renovado nas actividades evanxelizadoras e na vida da Igrexa. Hoxe en día, o máis común é referirse a unha pasaxe bíblica en calquera iniciativa pastoral. O renovado papel que a Biblia adquiriu nas actividades de evanxelización é moi apreciado.

Ás veces ante das Escrituras sentímonos sen ferramentas e, sobre todo, con grandes dificultades para conectarnos vivencialmente con ela.

É moi importante formarse con ferramentas para coñecer o texto bíblico. Pero sobre todo capacitarnos para acoller existencialmente a Palabra.

Como sucede ante as preguntas máis importantes da nosa vida, as ferramentas intelectuais só serán útiles cando iluminen as propia historia e sexan combinadas con outras habilidades cotiás. Para que unha aprendizaxe sexa eficaz require unha certa capacidade para conectarse co mundo emocional. Ademais, a evanxelización é moito máis que unha simple transmisión de contido, é por iso que o uso da Biblia na pastoral debería responder a unha dinámica vital.

Necesitamos traducir a experiencia do Resucitado á nosa vida. Para nós, unha boa tradución non é o do Google, que pasa as frases palabra por palabra dunha lingua a outra. Pola contra, un tradutor experto é quen demostra a súa habilidade ao expresar na riqueza doutra lingua a mesma idea contida no orixinal. No mundo de Xesús de Nazaret a tradución é unha realidade moi especial, que se vivía nas sinagogas na época do século I.

Na época de Galileo falábase o arameo, polo que o hebreo bíblico fora relegado a xente culta. A maioría dos crentes non entendían esta lingua que, por outra banda, aínda se usaba no culto relixioso. Esta é a razón pola que xurdiron os “Targumim”, que eran “traducións” ao arameo dos textos sagrados. Estes foron lidos inmediatamente despois da proclamación da Palabra en hebreo. Neste sentido, non foron traducións como as entendemos nos agora.

Non buscaron substituír as pasaxes orixinais, xa que seguían sendo escoitadas na liturxia aínda que a maior parte do público non o entendía. O “Targumim” pretendía, máis ben, actualizar, explicar e adaptar a súa mensaxe á situación vivía a asemblea reunida.

No texto de Emaus Lc 24 Xesús faino neste sentido xudeu, é dicir, actualizando, explicando e adaptando o seu contido á situación vital dos discípulos. A tradución de Xesús é percibida polos discípulos como un “abrirse” as escrituras. Segundo o relato de Lucas 24, traducir e abrir as Escrituras son as dúas caras dun mesmo movemento. O centro persoal do corazón comeza entón a arder. Esta é a dinámica á que estamos chamados no Domingo da Palabra: capacitar os nosos corazóns lentos para que comecen a arder.

Os relatos bíblicos non buscan provocar unha experiencia por eles mesmos, senón narrar unha experiencia crente que é anterior á súa narración. Son só a canle necesaria para compartir algo fundamental que cómpre contar. O pobo de Israel percibe como unha demanda vital a necesidade de poñer palabra a unha experiencia que o desborda e que ten que ser contada, porque nela xógase a súa identidade fundamental.

A Biblia non narra dogmas abstractos, verdades de fe ou teorías relixiosas, senón experiencias que desprenden vida e que seguen moi apegadas ao cotián. A dificultade para nos é que estas teñen que ser descubertas e sacadas á luz, porque a miúdo agóchanse baixo formas de expresión, cultural e cronoloxicamente distantes para nós.

Cando alguén nos traduce as súas palabras e nos abre a Escritura, podemos recoñecernos descritos nela. Entón alcanzamos a experiencia humana e crente agachada en cada pasaxe e descubrimos que conecta esencialmente connosco. Así podemos decatarnos de que estas historias aparentemente distantes tamén son as nosas, porque Deus actúa na nosa existencia como fixo con tantos outros crentes que viñeron antes que nós. Será nese intre cando poidamos celebrar co mesmo corazón ardente que tiveron os dous de Emaús e compartir cos demais, como fixeron eles.

Desde o Movemento Bíblico Diocesano de Lugo queremos axudar a que se “abran” as Escrituras, proporcionar unha serie de ferramentas que nos axuden a que arda o noso corazón cada vez que nos acercamos a Palabra de Deus. Ofrecendo unha formación bíblica gradual, cun nivel sinxelo e cunha pedagoxía axeitada. Inmersos na pastoral diocesana pretendemos poder contribuira que Palabra de Deus non pase desapercibida nas decisións e actividades pastorais da nosa Igrexa Diocesana.

Lanzamos unha formación en liña seguindo a tradición dos cursos bíblicos. Adaptando as novas tecnoloxías, ofrecermos unha programación, material, e formación sinxela, pero profunda e sólida.

Movemento Bíblico Diocesano de Lugo

A %d blogueros les gusta esto: