Xornada Pro Orantibus

Coa solemnidade de Pentecoste o domingo pasado puñamos fin á cincuentena pascual, na que celebramos solemnemente a resurrección de Xesucristo e a nosa esperanza de tamén resucitar un día con el.
Agora volvemos ao tempo ordinario, pero facémolo dunha forma progresiva, pois este domingo e o próximo imos ter dúas celebracións especiais: a Santísima Trindade e o Corpus Christi.
O misterio da Santísima Trindade, que celebraremos este domingo, ponnos fronte a fronte coa grandeza infinita de Deus. A realidade dun só Deus e tres persoas verdadeiras faise incomprensible para nós e lémbranos que nós estamos moi lonxe de ser deuses, a pesar de que moitas veces nolo creamos pola nosa vaidade.
Neste día maniféstase que non somos nada, pero que Deus, a pesar da súa absoluta inmensidade, está moi preto de nós, quérenos con esa mesma grandeza e está disposto a habitar dentro de cada un a pesar de nosa pequeñez.

O domingo da Santísima Trindade tamén se celebra na Igrexa a Xornada Pro Orantibus. É un día para acordarnos dos monxes e monxas de clausura que dedican a súa vida dun modo particular á oración e á contemplación. Para que nos entendamos, trátase de que por un día recemos polos que todos os días do ano rezan por nós. O lema deste ano, «A vida contemplativa. Corazón orante e misioneiro», vén determinado polo mes misioneiro extraordinario, que o Papa convocou para outubro. Aínda que non sexamos conscientes diso, estamos moi obrigados cos contemplativos por todo o que eles nos achegan coas súas tantas horas de oración e silencio dentro dos muros dos seus mosteiros.

Miguel Ángel Álvarez

[Texto original en castellano]

O sábado 15 xuño as comunidades relixiosas da Diocese de Lugo celebran a Vixilia “Pro Orantibus” en Monforte de Lemos coas M.M. Clarisas – Mosteiro da Purísima Concepción.

Presentación do número 58 da revista Lvcensia

A Biblioteca do Seminario presentou o número 58 da revista Lvcensia o 10 de xuño na aula Magna do Seminario Diocesano. No acto, presidido polo Sr. Bispo don Alfonso Carrasco, interveu o doutor en Historia Gonzalo Francisco Fernández Suárez. Sobre o significado da Ofrenda do Reino de Galicia ao Santísimo, sinalou que é a última e máis senlleira mostra do personalismo do Reino de Galicia, sendo a súa Xunta unha especie de Parlamento rexional, órgano de interlocución entre o propio Reino e o monarca.

O 1 de marzo de 1669 fixáronse unhas condicións que se debían ter en conta con respecto ao donativo achegado polo Reino. E Gonzalo Francisco destaca dúas: 1) a Catedral lucense adquirirá unha renda fixa e suplirá unha posible merma da devandita renda; 2) durante o ofertorio no sexto domingo previo á festividade do Corpus o rexedor máis antigo do Concello de Lugo depositará en mans do señor Bispo o ofrecemento dos 1.500 ducados.

Portada e sumario do número 58 da revista Lvcensia

Conferencia sobre o Congreso de laicos “Pobo de Deus en Saída”

O 7 de xuño o Seminario acolleu a conferencia: Congreso de laicos “Pobo de Deus en Saída”, a cargo de Alfredo Losada, relator do Congreso de Laicos, e que lembrou os obxectivos do mesmo:

– Vocación bautismal do laicado para a misión

– Dimensión socio-política da fe

– Vivir a misión con alegría e esperanza

– Comuñón para a acción misioneira

– Igrexa de “discípulos misioneiros” na Igrexa e no mundo

Tamén explicou Alfredo Losada as 3 etapas que hai:

Na 1ª etapa (Pre-Congreso), a Delegación Diocesana de Apostolado Segrar sintetizará os traballos que se están levando a cabo en movementos, parroquias… Esta fase rematará nun Encontro diocesano en outono. Coas achegas das dioceses elaborarase un Instrumentum Laboris.

A 2ª etapa será o Congreso de Laicos, que se celebrará entre o 14 e o 16 de febreiro de 2020, en Madrid. O venres 14 dase a coñecer o relatorio de saída, que recolle todo o traballo previo. O sábado preséntanse experiencias e trabállase en 80 grupos. Para isto cada participante anótase en dous dos catro itinerarios fundamentais: Primeiro Anuncio, Acompañamento, Procesos Formativos e Presenza na Vida Pública. O domingo será o día do relatorio da misión, que recolle o traballado o día anterior.

Nunha 3ª etapa (Pos-Congreso) daranse pasos para cambiar a realidade do laicado, avanzarase en liñas que marquen o discernimento pastoral, definiranse liñas pastorais orientadoras para o laicado, actualizarase o documento “Cristiáns Laicos, Igrexa no mundo”.

Segunda cita do Festival internacional de órgano do Corpus

O martes 11 de xuño ás 20:30 h na Catedral de Sta. María terá lugar o segundo concerto do Festival internacional de órgano do Corpus Christi de Lugo. Intervirán dous organistas italianos, Fabio Ciofini e Giulio Mercati, que interpretarán as seguintes pezas:

  • Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791)

Sinfonía n. 40 en sol menor, K 550

Allegro molto, Andante, Menuetto, Allegro

assai

  • Francisco Olivares (1778-1854)

Verso de 8º tono para dous órganos

  • Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791)

Eine kleine Nachtmusik, K 525

Allegro, Romanze, Menuetto, Rondo

O Movemento Obreiro e a Igrexa

Repítese mecanicamente que o Movemento Obreiro (MO) naceu á marxe da Igrexa e mesmo contra ela. Esa opinión é sostida en xeral nos diversos medios, pero a realidade é máis plural e complicada, como espero poñer de manifesto.

É certo que se un pensa que o primeiro sindicato que se funda en España é a UXT, entón só pode concluír que o MO en España empeza en 1888, cando se celebra en Barcelona o seu congreso constituínte (12-14 agosto), aínda que os seus prolegómenos estarían na folga da Asociación da Arte de Imprimir de febreiro de 1882, pola que encadean a Paulo Iglesias e toda a xunta directiva.

Anteriormente organízase en España a AIT (Asociación Internacional de Traballadores fundada en Londres en 1864) a partir da visita de G. Faneli a Barcelona e Madrid en novembro de 1868. Nela xoga un papel destacado Anselmo Lorenzo (Ver o seu libro El Proletariado Militante). Anselmo xunto con Mora e Morago esténdena a Portugal (1871).

Non obstante as primeiras asociacións obreiras de España son a Sociedade de Teceláns do Algodón, que era un sindicato con máis de 8000 afiliados en Barcelona, e a Asociación Mutua de Teceláns de Barcelona que era a paralela asociación benéfica para afrontar problemas de previsión social. Este sindicato busca defender a dignidade do traballador, non usar tecidos estranxeiros e impedir o traballo obreiro por un salario inferior ó fixado. Faríase folga en caso de non acadar ese salario.

Estas sociedades celebran os seus aniversarios na igrexa parroquial de Santa María do Mar, un templo de grande beleza. Celébrano cun solemne Te Deum con predicador (1841, 42, 43). Para mostra citamos este texto da convocatoria:

Consocios e compañeiros: antes do dez de maio do ano pasado xacíamos en completa abxección, arrastrando unha ominosa cadea cuxos elos labraron a cobiza dos fabricantes, auxiliados polo despotismo: xemíamos de miseria, e xemían as nosas familias invocando o auxilio do ceo contra tanta humillación, xa que non nos era dado dirixirnos aos homes cando castigaban ata os lamentos do desvalido. Escoitou os nosos clamores o Deus das misericordias e permitiu que, -na pragada sociedade española, unha revolución, a sombra da cal nos levantamos ousados-, secundara cos nosos febles esforzos a grande obra da rexeneración social…

Compañeiros: achégase o primeiro aniversario de aquel memorable día. Os representantes da Asociación invitámosvos a todos, con fervor e entusiasmo, para que concorrades a celebralo. Imos todos prostrarnos ante as aras dese Deus, protector dos pobres…”

Xa dende o primeiro ano tiveron problemas coa legalidade e sobre todo a partir de 1844 tiveron que vivir basicamente na clandestinidade.

É un feito incuestionable que os sindicatos e o MO apareceron na humanidade nos países de tradición cristiá, porque este contexto cultural-relixioso o fixo posible, non así outros contextos. (Miguel Ángel Pizarro, Lo Cristiano y los Cristianos en los Orígenes del Movimiento Obrero).

Como dato anecdótico posterior temos que na folga revolucionaria de 1934 en San Miguel de Bembibre os obreiros e sindicalistas fixeron unha barricada para enfrontarse a tiros coas forzas da orde, dirixidas polo capitán Rodríguez Lozano, entre outros. Trouxeron da igrexa a imaxe do Sagrado Corazón co seu manto vermello para a barricada e puxéronlle o letreiro: “A Ti defendémoste porque es dos nosos”.

Por outra parte, se ollamos á época Franquista, teríamos que recoñecer un papel fundamental na recuperación do MO e sindical ao Apostolado Obreiro como pode verse nestes feitos:

– Militantes da HOAC crean o primeiro bufete de avogados laboralistas de España en Santander.

– A primeira Comisión Obreira que deu orixe ao sindicato CCOO púxose en marcha na mina “A Camocha” de Asturias e está formada por un grupo de militantes da HOAC. Na primeira Comisión Obreira de Bizcaia de 8 membros, 7 eran militantes da HOAC. Daquela o Partido Comunista lanzara como organización sindical a OSO, e ante o seu fracaso buscaron facerse có control de CCOO.

– No final do franquismo, a UXT estaba falta de militantes. Para reactivar a organización buscáronos mediante a fusión-ruptura doutro sindicato promovido pola militancia apostólica obreira, a USO.

– Ademais de participar noutros sindicatos esta militancia apostólica creou a editorial ZYX.

Esta escolma de feitos coido que é suficiente para revisar o estereotipo de que o MO xurdiu contra a Igrexa ou que no Franquismo se reorganizou á marxe da Igrexa. Hai espazo para teses doutorais que repensen estas realidades, se hai atrevemento, valentía e rigor científico. Tamén nos queda á xente de Igrexa o reto de continuar na loita contra as explotacións e opresións de hoxe.

Antón Negro

Delegado Episcopal de Cáritas

Imaxe: Cathopic

A %d blogueros les gusta esto: