Acordo entre a Xunta e a Igrexa sobre o patrimonio eclesiástico

A Igrexa determinará os criterios de asignación de fondos propios destinados ás intervencións nos bens con valor cultural. Elaborará un programa anual de intervencións para realizar nos centros da súa titularidade, que deberá organizarse por áreas culturais diferenciadas (patrimonio arquitectónico, patrimonio artístico, patrimonio documental e bibliográfico). Estableceranse tamén as prioridades para a distribución das achegas e intervencións por parte da Consellería, e fixaranse as condicións para o acceso e visita pública aos bens eclesiásticos, priorizando aqueles en que realizase ou poida realizar investimentos a Xunta.

Unha Comisión Mixta Xunta de Galicia-Igrexa Católica asesorará sobre as medidas de seguridade dos bens culturais de titularidade da Igrexa Católica, e emitirá informes nos procedementos de declaración de bens de interese cultural (BIC) relativos a bens eclesiásticos, sobre traslados definitivos ou ben informes sobre proxectos de obras e intervencións que afecten os ditos bens.

Todos os proxectos de obras e intervencións de bens integrantes do Patrimonio Cultural da Igrexa Católica de Galicia serán instados polos bispos respectivos e, para o caso de institutos de vida relixiosa, polo máximo representante da abadía, orde ou instituto. Pero no caso de intervencións nas parroquias, estas poderán seguir sendo instadas polos propios párrocos, aínda que a partir de agora deberán contar co visto e prace do bispado ou do superior da orde relixiosa para poder ser sometidas a informe da Comisión Mixta.

Así mesmo, as obras e intervencións de pequena entidade que non requiran proxecto só necesitarán autorización da Dirección Xeral do Patrimonio Cultural. É o caso de intervencións que non afectan elementos estruturais nin supoñen alteración do volume, do deseño exterior, da cimentación, da estrutura, ou das condicións de habitalidade ou seguridade dos edificios.

Constituída a Comisión de Patrimonio Histórico-Artístico e de Liturxia

Comision historico-artistica e de liturxia membros

No organigrama da Diocese acaba de constituirse a Comisión de Patrimonio Histórico-Artístico e de Liturxia como organismo consultivo en materia de conservación, defensa, incremento e difusión do patrimonio histórico, artístico, documental e bibliográfico da Igrexa diocesana de Lugo.

Está constituída polos seguintes membros:

– Presidente, o Bispo Mons. Alfonso Carrasco Rouco.

– Membros natos, en razón do seu cargo e mentres dure o mesmo

  • o Delegado de Patrimonio Histórico-Artístico e Director do Museo Diocesano Catedralicio, César Manuel Carnero Rodríguez,

  • o Delegado de Patrimonio de bens inmobles, Miguel Angel Gómez Vázquez,

  • o Delegado de Liturxia, José Antonio Ferreiro Varela,

  • o Director do Arquivo Histórico da Diocese, Óscar González Murado.

– Por libre designación e durante un período de tres anos:

  • a licenciada en Belas Artes e restauradora, Vania López Arias,

  • a licenciada en Historia da Arte, Medievalista e Museóloga, Carolina Casal Chico,

  • o licenciado en Arquitectura José María Alonso Montero.

Asinado un convenio para crear un arquivo fotográfico dixital de patrimonio relixioso

Asinatura convenio foto dixital

O Alcalde de Lugo, José López Orozco, o Vicerreitor de Coordinación e Planificación do Campus de Lugo, Pedro García Herradón e o Vicario Xeral da Diocese de Lugo, Mario Vázquez Carballo, asinaron o día 25 de abril un convenio para a recollida de maneira fotográfica dixital de parte do patrimonio relixioso da cidade de Lugo: Catedral de Lugo, Pazo Episcopal, Igrexa de San Pedro (conventual de San Francisco), Convento de Santo Domingo, igrexa de Santiago A Nova, igrexa de San Froilán, Capela de San Roque, Capela do Carme e Capela da Soidade.

Será de gran interese para a difusión do patrimonio histórico-artístico da cidade de Lugo pois as imaxes dixitalizadas usaríanas, por exemplo, estudosos da evolución da cidade.

O proxecto enmárcase dentro do programa Muralla Dixital, financiado pola Unión Europea, e que busca valorar o patrimonio histórico e arqueolóxico a través da aplicación e do uso das novas tecnoloxías da información e da comunicación.

Importancia do Códice Calixtino

Codice-Calixtino

Valor espiritual

Tamén é máis que suficiente, polo menos para unha comunidade crente, reunida ao redor da liturxia que se recolle no Códice. E polos milagres atribuídos á intercesión do Apóstolo ou unha longa narración do traslado dos seus restos desde o porto de Haifa, en Israel, a Galicia

Xoia moi importante do patrimonio común cun gran valor material

Cando non se di que é incalculable o valor material do Códice Calixtino  fálase de varios millóns de euros. A valoración deste tipo de libros está baseada na rareza do exemplar, na cantidade de ilustracións e no completo que estea o libro. E nisto, o Calixtino figura entre os máis destacados por conservarse íntegroa .

Valor histórico

O valor do Códice está vinculado á gran catedral que o alberga. É tamén valioso como unha mostra do xenio de Diego Xelmírez, empeñado en levar a cabo a glorificación do culto católico na súa Igrexa.

É símbolo dunha época

O Códice Calixtino resume a mentalidade dunha época e pode considerarse un símbolo desta. Algúns aspectos desa mentalidade: devoción na liturxia, aos santos, percepción do espazo.

Valor cultural

O Calixtino sistematiza a importancia dada a Santiago o Maior, que, integrándose na colectura europea, contribuíu a conter unha cultura expansionista, a islámica,.

Para crear e logo copiar un libro tardábanse meses. Os códices dispoñibles na Idade Media eran escasísimos (o normal era que un mosteiro tivese uns 50 libros en propiedade). Esa circunstancia xa dá valor a un códice do século XII.

Obra miniada, é dicir, con ilustracións nas súas páxinas. Só os libros moi importantes, con información transcendental, pasaban polas mans dun ilustrador. Unha obra miniada era un luxo: os soportes das tintas que daban cor sacábanse de pedras preciosas. E realizar un libro como o Códice Calixtino tiña que ter un equipo formadísimo, uns pintores moi destros, moitos irmáns adicados ao horto e á granxa que puidesen dar para sustentar aos que traballan no scriptorium.

Primeira guía coñecida para facer o Camiño de Santiago.

Non hai nada comparable na súa época en canto á atención que presta á realidade cotiá do Camiño. Un dos motivos polos que a obra ten un valor único para a historia da peregrinación compostelá é que o autor parece ter vivido o que conta. 

Peza fundamental na historia musical europea

Para moitos, o máis importante do códice son as cento cincuenta composicións musicais:

  • É o corpus musical completo más antigo do continente europeo.
  • Contén o primeiro repertorio polifónico verdadeiramente artístico de Europa
  • Aparecen os máis antigos exemplos de música polifónica da Península Ibérica
  • Recolle de forma variada a monodia orixinal dos séculos X e XI
  • Vese a evolución das formas litúrxicas e musicais dos séculos XII e XIII
  • Dá a coñecer tropos, prosas, conductus e órgana polifónicos.
  • Exemplo único en todo o século XII da polifonía a tres voces: “Congaudeant Catholici”.
  • Algún texto da antífona “O lux et decus Hispaniae” foi tratado e adornado coas mellores galas polifónicas por grandes compositores españois, italianos, alemáns, franceses, ingleses, holandeses, portugueses…Un único texto xacobeo realzado con polifonías moi diversas

  • Permite saber como era a música relixiosa da época; por exemplo, cando trae anotacións como “agora entran os nenos” ou outras voces.

%d bloggers like this: